เรื่องที่จะเป็นไปได้ในเร็ววัน ต้องค่อยเป็นค่อยไป!
เนื้อเยื่อของเนื้องอกไม่ใหญ่มาก หลังจากเฉินชางผ่าตัดออกมาก็สังเกตความยาว หลังจากสัมผัสคร่าวๆ แล้วพบว่าตัดเนื้อเยื่อที่เสียหายออกได้ จึงเย็บเชื่อม ไม่จำเป็นต้องใช้แผ่นปะ ยิ่งไม่ต้องใช้เส้นเลือดเทียมทดแทน
ตอนนี้เฉินชางเริ่มเย็บแล้ว
การเย็บในครั้งนี้ของเขาเก่งกว่าตอนแรกมาก ตัวเฉินชางเองก็รับรู้ได้ถึงพัฒนาการอย่างชัดเจน
วิธีการเย็บแบบเดียวกัน!
มุมเข็มและความเร็วเท่าเดิม!
แต่ตอนนี้สิ่งที่เขาคำนึงมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว
อย่างเช่นความตึงของหลอดเลือด ความยืดหยุ่นของหลอดเลือด…เป็นต้น
นี่ทำให้ตอนเฉินชางเย็บยิ่งใส่ใจในรายละเอียด แม้ดูเหมือนไม่แตกต่างจากปกติ แต่สำหรับมืออาชีพที่แท้จริง ปราดเดียวก็เห็นได้ถึงความแตกต่าง
อย่างตอนนี้ เถามี่ที่จ้องการเย็บของเฉินชางก็ขมวดคิ้วแน่นทันที!
เขามักรู้สึกว่ามีตรงไหนผิดปกติ แต่…อธิบายไม่ถูก
เฉินชางไม่ได้มีการกระทำที่เกินความจำเป็นเหมือนกัวอวิ๋นเฟย การกระทำเหล่านั้นล้วนถูกเขาทำให้ง่ายขึ้นอย่างเต็มความสามารถ…
จากนั้นจึงผสมผสานกับนิสัยของตนเอง สร้างจังหวะและวิธีการเย็บที่เป็นเอกลักษณ์ของตน
นี่ทำให้เถามี่ยิ่งมองยิ่งประหลาดใจ!
จนสุดท้าย เถามี่จึงเข้าใจกระจ่างแจ้ง!
“เสี่ยวเฉิน…คุณ…”
เฉินชางยิ้ม “อืม!”
เถามี่สูดหายเข้าลึกๆ คราหนึ่ง “ไอ้หยา! เก่งมากเลยครับ…คลื่นลูกใหม่แม่น้ำแยงซีซัดคลื่นลูกเก่า[1]!”
เฉินชางเก้อเขินขึ้นม
