าทันที “ผมเองก็เห็นมาจากการเย็บของกัวอวิ๋นเฟยครับ รู้สึกประทับใจ หลังจากพิจารณาอย่างรอบคอบ ได้เรียนรู้อะไรมากมาย วันนี้เลยขึ้นมา”
เถามี่อึ้งไปด้วยความประหลาดใจ “คุณเจอกัวอวิ๋นเฟยเหรอ เจ้าหมอนั่น…ก็พวกวิปริต!”
เฉินชางเล่าเรื่องเมื่อวาน เถามี่ประหลาดใจทันที “คุณอ่านแค่รอบเดียว ก็…ทำได้แล้วเหรอครับ”
เฉินชางพยักหน้า “หลักๆ คือมีการรับรู้มากมาย กัวอวิ๋นเฟยให้จุดเปลี่ยนหนึ่งกับผมมั้ง”
เถามี่มองเฉินชาง “คุณ…วิปริตยิ่งกว่าเจ้าหมอนั่นเสียอีก!”
……
เฉียนหลินและสหายตัวประกอบ A จ้องคนแก่และคนหนุ่มทั้งสอง พลันงุนงงเล็กน้อย
เก่งกาจมากจริงๆ
สรรเสริญเยินยอกันอย่างจริงจัง ทั้งยังเยินยอด้วยคำพูดที่เราฟังไม่เข้าใจ แต่กลับมีความรู้สึกเหมือนไม่ต้องฟังเข้าใจก็รู้ว่าเก่งมาก
ก็ไม่แปลกที่เขาผ่าตัดได้ดีขนาดนี้
อย่าว่าแต่ผ่าตัดเลย หนังหน้าแบบนี้ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ทำได้ดีอยู่แล้ว!
ทั้งสองสบตากันพลันถอนหายใจ
กาเย็บของเฉินชางดูไม่ต่างจากก่อนหน้านี้มากนัก แต่…หัวหน้าเถาชมเหมือนเขาบรรลุแล้วอย่างไรอย่างนั้น
คิดว่าตนเองฝึกพลังปราณหรือไง
ระดับถึงได้บรรลุได้จริง
มั่วซั่วเกินไปแล้ว…
เฮ้อ…
การผ่าตัดจบลงอย่างรวดเร็ว เถามี่ประทับใจมาก แลกเปลี่ยนกับเฉินชางอย่างกระตือรือร้นจนถึงเวลาเก็บงาน
เถามี่พลันพูดอย่างเด็ดเดี่ยว “เสี่ยวเฉิน ให้สองคนนี้เก็บงานครับ”
เฉียนหลินรีบพูดว่า “ผมเองครับๆ!”
สหายตัวประกอบ A อึ้งงันไป ไอ้หมูอ้วนนี่