วันนี้ถูกทรมานจนเสพติดหรือไง
อืม ไม่เกินคาด เฉียนหลินโดนด่าอย่างถึงอกถึงใจ
แต่เจ้าหมอนี่ยิ้มอย่างมีความสุขมาก การเก็บงานก็ยิ่งราบรื่นขึ้นมา
การผ่าติดจบลงแล้ว
อีกเดี๋ยวยังมีการผ่าตัดอีกเคส หลังจากทุกคนทำธุระส่วนตัวเสร็จก็พักผ่อนอยู่ครู่หนึ่ง
เฉินชางและเถามี่ล้างมือด้วยกัน
ส่วนเฉียนหลินและสหายตัวประกอบ A อยู่ข้างๆ
สหายตัวประกอบ A จ้องเฉียนหลินด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ “เจ้าอ้วน วันนี้นายเป็นอะไร โดนทรมานจนเสพติดแล้วเหรอ”
เฉียนหลินหัวเราะแฮะๆ “เจ้าหวัง นายต้องเรียนรู้ที่จะปกป้องตัวเอง นายถือซะว่าหัวหน้าเถากับเจ้าเฉินเป็นแมลงวัน เสียงดังหึ่งๆ ต้องปิดกั้นเอาไว้! นายต้องเลือกสิ่งที่มีประโยชน์ ว่าไม่ได้เชียว ที่ทั้งสองพูดมีประโยชน์มากจริงๆ แบบนี้จะเรียนรู้ได้ไวมาก ถึงอย่างไร…ทุกจุดด้อยของนายจะถูกชี้ออกมา ทำผิดได้ตามใจ จะหาโอกาสที่ดีแบบนี้ได้จากไหนอีก!”
สหายตัวประกอบ A ฟังแล้วเข้าใจทันที “พี่เฉียนเฉียบขาด!”
เฉียนหลินกระหยิ่มยิ้มย่อง เพียงแต่ตอนที่หันหลังกลับ จู่ๆ ก็พบว่ามีดวงตาคู่หนึ่งจ้องตนอยู่
“แค่กๆ…หัวหน้า? บังเอิญจังเลยครับ!”
เถามี่รู้สึกเหมือนเส้นเลือดตรงขมับของตนเองเต้นตุ้บๆ ไม่รู้เพราะอะไร แต่อยากต่อยคนมาก…
[1] คลื่นลูกใหม่แม่น้ำแยงซีซัดคลื่นลูกเก่า หมายความว่า คนรุ่นใหม่ที่ความสามารถมากกว่าเข้ามาแทนที่คนรุ่นเก่าที่แก่ตัว โรยราไป
