ี้เอง จู่ๆ เฉินชางก็ยิ้ม ส่งรูปภาพหนึ่งมา!
“ผมคิดไว้ว่ารอคุณคำนวณออกมาก่อนค่อยให้คุณ คิดไม่ถึงว่าจะดึกขนาดนี้ นี่รางวัลของคุณนะครับ”
ฉินเยว่เปิดรูปภาพ เห็นแล้วอึ้งไปทันที!
“ว้าว! สามี…คุณสุดยอดไปแล้ว!”
“เก่งเกินไปแล้ว ฉันรักคุณมาก!”
ฉินเยว่หลุดปากออกมา ส่งข้อความเสียงไปโดยตรง!
เธอไม่ได้คำนึงสักนิดเลยว่าตอนนี้ฉินเสี้ยวยวนยังไม่นอน เขาที่ถือแก้วน้ำชาเตรียมดื่มชามือสั่นทีหนึ่ง!
เรียกสามีเลยเหรอ!!!
แล้วยังสุดยอดมากอีก?
ถ้าไม่ใช่เพราะฉินเสี้ยวยวนมั่นใจว่าในห้องไม่มีใคร เขาอยากพุ่งเข้าไปตรวจห้องของฉินเย่วสักหน่อยแล้ว!
ฉินเยว่ตระหนักได้ถึงความเคลื่อนไหวข้างนอก รีบพิมพ์ข้อความ “คุณตีพิมพ์บทความอีกแล้วเหรอคะ ใน ‘วารสารศัลยกรรมประเทศอังกฤษ’ ซะด้วย!”
เฉินชางพยักหน้า “ใช่ครับ ผมวางแผนจะเพิ่มหน้านี้เข้าไป ปริญญาเอกที่คุณยื่นสมัครคงไม่มีปัญหาอะไรแล้วใช่ไหมครับ”
ฉินเยว่พลันประทับใจอย่างที่สุด
ทั้งสองหวานกันถึงเที่ยงคืนครึ่ง จึงเข้านอนอย่างอาลัยอาวรณ์ นัดกันไปทำเรื่องหน้าไม่อายในความฝัน
……
……
วันต่อมา หลังจากเฉินชางถึงโรงพยาบาล ช่วงเช้าไม่ได้มีเรื่องอะไรมากนัก จึงเปิดเทคนิคการเย็บเอออร์ตาส่วนขึ้นของกัวอวิ๋นเฟยมาอ่านอย่างละเอียด
หลังจากกดเปิด ความทรงจำมากมายผุดขึ้นมาทันที ความทรงจำ ความรู้สึก ทักษะการเย็บที่เกี่ยวข้องกับการเย็บเอออร์ตาส่วนขึ้นหลอมรวมเขากับความทรงจำของตนในหัวของเฉินชางอย่างต่อเนื่อง
