บทที่ 584 ไม่! เขาไม่อยาก!
[ติ๊ง! เข้าร่วมการผ่าตัดซ่อมหลอดเลือดแดงใหญ่ ห้ามเลือดได้อย่างราบรื่น ได้รับทักษะทำงานด้วยตัวเอง เรียนรู้จากกัวอวิ๋นเฟยได้สำเร็จ: ได้ทักษะประสบการณ์จากการเย็บแผลเอออร์ตาส่วนขึ้น!]
เฉินชางผงะไปทันที! ขณะที่มองกัวอวิ๋นเฟยที่บนใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความเชื่อมั่นในตัวเอง เขาก็สูดหายใจเข้าลึกๆ!
โธ่…หมอกัวเป็นคนดีนี่! จะไปก็ไปสิ ยังมาให้ของขวัญผมชิ้นหนึ่ง คิดๆ ดูยังค่อนข้างเกรงใจเลยนะ มิน่าอาจารย์เมิ่งกับหัวหน้าเถาถึงอวยคุณ ถ้าเป็นผม…ผมก็อวย!
……
หลังจากเก็บกวาด เฉินชางจึงตามกลับไปที่บนสะพาน ตอนนี้หัวหน้าเหอทงจากศูนย์ฉุกเฉินยังอยู่ในที่เกิดเหตุ จัดการงานกู้ชีพในที่เกิดเหตุอย่างตึงเครียดแต่เป็นระเบียบเรียบร้อย พอเห็นเฉินชางเดินมาหาก็รีบเอ่ยถามว่า “เสี่ยวเฉิน เป็นไงบ้าง เคลื่อนย้ายผู้ป่วยหมดแล้วเหรอ”
เหอทงเริ่มทำงานจากการแพทย์คลินิก สมัยนั้นนิยมโยกย้ายระหว่างฝ่ายธุรการกับฝ่ายกิจการ จึงย้ายมาถึงศูนย์ฉุกเฉินเลย ทำไปทำมาก็สิบกว่าปี ตำแหน่งมีการปรับเปลี่ยน แต่ไม่เคยเปลี่ยนหน่วยงานมาก่อน ทำงานศูนย์ฉุกเฉินมาชั่วชีวิตจริงๆ!
แต่ละครั้งที่ได้พบเคสกู้ชีพสเกลใหญ่พวกนั้น หลักๆ แล้วมีเขามาสั่งการที่หน้างานเอง มิตรภาพระหว่างเขากับพวกหลีเป่าซาน หวังเซี่ยงจวินก็เกิดขึ้นจากตอนช่วยกู้ภัยแผ่นดินไหวด้วยกัน!
เหอทงมีอิทธิพลในศูนย์ฉุกเฉินมาก ไม่ใช่เพียงเพราะเขาเป็นหัวหน้า ที่สำคัญที่สุดก
