็คือทัศนคติในการทำงานของเขา!
เฉินชางพยักหน้า “ส่งไปโรงพยาบาลหมดแล้วครับ ทางพวกหัวหน้าเถาเริ่มเตรียมผ่าตัดแล้ว สถานการณ์จริงๆ ผมไม่รู้แล้ว ทางนี้เคสหนักไหมครับ หัวหน้าเหออยากให้ผมช่วยไหม”
เหอทงพิจารณาเล็กน้อยก็แล้วเอ่ยว่า “ไม่ต้องแล้ว คุณไปโรงพยาลบาลเลยเถอะ ดูเอาว่าห้องผ่าตัดมีอะไรต้องช่วยไหม ทางนี้ปัญหาไม่ใหญ่”
ในใจเหอทง เฉินชางควรไปทำงานที่ฉุกเฉินมากกว่าเหล่านั้นอยู่ดี เรื่องทางนี้พวกเขาก็จัดการได้
เฉินชางพยักหน้า ลุกออกไปขึ้นรถกลับโรงพยาบาลอันดับสองทันที เสื้อกาวน์เปื้อนเลือดสดๆ มากแล้ว เฉินชางถอดแล้วม้วนเป็นก้อน แต่ไม่ได้โยนทิ้ง ซักหน่อยก็ยังใส่ได้…ตกลงหนึ่งเดือนนี้เสียเสื้อกาวน์ไปแล้วกี่ตัวเนี่ย
เรื่องนี้แผนกฉุกเฉินโรงพยบาลอันดับสองยังมีมนุษยธรรมอยู่ เสื้อกาวน์เป็นค่าใช้จ่ายของแผนก ไม่จำเป็นต้องใช้เงินซื้อ เราใช้ชุดกาวน์เปลืองขนาดนี้ หัวหน้าพยาบาล ‘คุณแม่เถียน’ จะต้องบ่นอีกแล้ว ยังไงก็ทนไว้เถอะ ไม่แน่อาจจะซักให้สะอาดได้…อย่านึกว่าชุดกาวน์ของหมอขาวบริสุทธิ์จนสวยเหมือนชุดเจ้าสาวเด็ดขาด…
ความจริงแล้วบนเสื้อกาวน์มีรอยปากกา คราบน้ำมัน รวมถึงสารคัดหลั่งต่างๆ แน่นอนว่าอย่างมากที่สุดก็ยังมีคราบเลือดจางๆ นี่อาจจะเป็นทั้งสิ่งที่สะอาดที่สุดและสกปรกที่สุดเช่นกัน
ทุกๆ วันเฉินชางต้องเปลี่ยนชุดกาวน์หนึ่งชุด เพราะแต่ละวันบนชุดกาวน์ของเขามักจะมีคราบเลือดใหม่ ความจริงแล้วก็จนใจนัก แต่โรงพยาบาลรว
