พวกคุณซะแล้ว พวกเรามาอวยพรพวกคุณน่ะ เสี่ยวเฉิน ยินดีกับคุณด้วย ขอให้ได้ครองคู่กับคนรักตลอดไป”
เฉินชางรีบลุกขึ้นเอ่ยแนะนำ “ประธานเจิ้ง คุณซิตตัน นี่ฉินเยว่ครับ”
“ฉินเยว่ คุณคนนี้คือประธานเจิ้ง เจิ้งกั๋วถาน ส่วนคุณคนนี้คือคุณเลน่าคอร์น ซิตตัน เพชรก็เป็นคุณซิตตันมอบให้ผม แถมเขายังจ้างดีไซเนอร์ของทิฟฟานี่ออกแบบแหวนเพชรให้ด้วย”
หลังจากฉินเยว่ฟังจบ เธอก็รีบยิ้มพลางพยักหน้าให้ “สวัสดีค่ะทั้งสองท่าน ขอบคุณคุณซิตตัน ขอบคุณประธานเจิ้ง ของขวัญล้ำค่ามากเลยค่ะ”
เลน่าคอร์นยิ้ม “ผมรู้สึกว่ามิตรภาพของเฉินมีค่ามากกว่าเพชรที่ไร้จิตวิญญาณนี้มาก ยินดีกับพวกคุณด้วย งานแต่งอย่าลืมเชิญผมล่ะ ผมเตรียมของขวัญไว้ให้!”
เฉินชางยิ้ม บริกรตามอยู่ข้างหลัง รินไวน์แดงให้สองแก้ว
เจิ้งกั๋วถานหัวเราะ “ผมไม่รบกวนพวกคุณแล้ว คนหนุ่มสาวต้องปลดปล่อยเสียหน่อย ขอให้พวกคุณมีความสุข”
เลน่าคอร์นส่งไวน์แดงมาให้ “แด่พวกคุณ รับประทานอาหารให้อร่อย”
หลังจากทั้งสองจากไป ฉินเยว่มองดูเฉินชางด้วยสีหน้ากังขา “ทำไมคุณถึงรู้จักพวกเขาล่ะ เจิ้งกั๋วถานเป็นถึงเศรษฐีอันดับหนึ่งของเมืองอันหยางของพวกเราเลยนะ!”
เฉินชางถอนหายใจ “โชคชะตาชักนำน่ะ”
ดังนั้นเขาจึงเล่าเรื่องเย็บแผล รวมถึงเรื่องกำจัดรอยแผลเป็นบนใบหน้าภรรยาเจิ้งกั๋วถานให้ฟัง ฉินเยว่ได้ฟังก็ย่อมรู้สึกหัวใจพองโต เธอคิดไม่ถึงว่าเฉินชางจะถึงกับเก่งกาจขนาดนี้!
ในฐานะแฟนพันธุ์แท้ของเฉินชาง ฉินเย