บทที่ 564 คุณอยากเป็นที่สองเหรอ
การผ่าตัดจบลงแล้ว ราบรื่นมาก!
ควรจะพูดว่าราบรื่นจนคาดไม่ถึง
ไป่เจี้ยนหมิงมองเฉินชางแวบหนึ่งแล้วทำท่าครุ่นคิด เหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่พอมองเมิ่งซี เขาก็ลังเลอีก อยากจะพูดแต่ก็เงียบไว้
เขามีคำถามหนึ่งอยากจะถามเฉินชางมาก ทำไมถึงเลือกเมิ่งซีเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา
อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะเมิ่งซีทำงานวิจัยเก่งอย่างเดียว
ไป่เจี้ยนหมิงไม่คิดแบบนั้น เขาคิดว่าสิ่งที่เมิ่งซีดึงดูดเฉินชางที่สุดไม่ใช่ IQ 140 แน่นอน แต่เป็น…
แต่นี่เป็นคำถามส่วนตัว ไป่เจี้ยนหมิงย่อมไม่ถามละเอียดอยู่แล้ว!
ถึงอย่างไรก็เป็นปัญหาส่วนตัวของอีกฝ่าย พอนึกถึงตรงนี้ ไป่เจี้ยนหมิงก็ทอดถอนใจ ความหนุ่มสาวนี่ดีจริงๆ!
แต่ไม่ใช่แค่อ่อนเยาว์เท่านั้น ยังต้องมีความสามารถด้วย!
พอนึกถึงตรงนี้ ไป่เจี้ยนหมิงก็มองเฉินชางด้วยสายตามีเลศนัย แล้วบอกว่า “เสี่ยวเฉิน ตั้งใจเรียนรู้จากอาจารย์เมิ่งให้ดีนะ สิ่งที่อาจารย์เมิ่งมี คุณใช้ทั้งชีวิตก็เรียนรู้ไม่หมด!”
หลังจากพูดจบ ก็ใช้สายตาที่ผู้ชายรู้กันมองเฉินชางแวบหนึ่ง แล้วหันตัวเดินยิ้มจากไป
หมอดีกรีปริญญาเอกเบอร์สองเห็นแล้วรีบตามไปทันที!
จางไต้คิดว่าคนที่มีพรสวรรค์แบบเฉินชาง ไม่หลงใหลหน้าตาผู้หญิงแบบนี้แน่นอน แม้จะชื่นชอบอาจารย์เมิ่ง แต่ก็ไม่ชอบผู้หญิงประเภทหยาบคายแน่นอน
ไป่เจี้ยนหมิงถือชุดกาวน์ไปส่งจางไต้ที่ห้องทำงาน ส่วนตัวเองก็เลิกงานแล้ว
อู๋เผิงมองเฉินชางด้ว
