ยความซาบซึ้งใจ “หมอเฉิน วันนี้โชคดีที่มีคุณ!”
เฉินชางยิ้ม “เกรงใจเกินไปแล้วครับ ก็ช่วยเหลือกัน!”
พอพูดจบ เฉินชางก็ใช้เวลาตอนที่ล้างมือนับของรางวัลที่ได้!
[ติ๊ง! ผ่าตัดรักษาเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบเรื้อรัง ผ่าตัดซ่อมแซมหลอดเลือดแดงอินโนมิเนท อาร์เทอรี่สำเร็จ สรุปรางวัล:
1. ค่าประสบการณ์ +1.5 w
2. ได้รับทักษะการผ่าตัดใส่หลอดเลือดเทียมทดแทน (ระดับปรมาจารย์)
3. ยาเสริมความอึด +1]
เฉินชางเห็นรางวัลจากระบบแล้วหัวใจเต้นแรง!
ของดีนี่นา!
คุณสมบัติความอึด?
นี่คงเป็นครั้งแรกที่เฉินชางได้รับของรางวัลที่ช่วยเพิ่มคุณสมบัติความอดทน
พอนึกถึงตรงนี้ เฉินชางก็ตื่นเต้นมาก
หนังสือทักษะอะไรนั่น!
ค่าประสบการณ์อะไรนั่น!
จะไปดีเท่ายาเสริมความอึดได้ยังไง
ถึงจะไม่รู้ว่าออกฤทธิ์ยังไงกันแน่ แต่ฉินชางก็รู้สึกว่าความอึดกับพลังกายมีความแตกต่างกันมาก!
ของแบบนี้ทุกคนน่าจะเข้าใจดี!
[ยาเสริมความอึด: หลังจากกินแล้วจะได้คุณสมบัติความอึดชั่วนิรันดร์ +1!]
ทั้งยังเป็นแบบชั่วนิรันดร์ด้วย!
เฉินชางราวกับมีประกายไฟอยู่ในดวงตา ปากยิ้มกริ่ม…
เมิ่งซีอยู่ข้างๆ งงทันที
“มัวฝันกลางวันอะไรอยู่”
เฉินชางดึงสติกลับมาทันที เขายิ้มอย่างเก้อเขิน “ฝันกลางวัน? ไม่ใช่ๆ! ไม่ถูกสิ ไม่ถูก! เปล่านะครับ! อาจารย์เมิ่งคุณคิดอะไรอยู่ แล้วอีกอย่างตอนนี้ก็ไม่ใช่กลางวันแล้ว สองทุ่มกว่าแล้ว ฟ้ามืดแล้วครับ…”
เมิ่งซีได้ยินแล้วรู้สึกว่าคำพูดของเฉินชางไม่ว่าจะฟ
