ังยังไงก็แปลกๆ
แต่เธอก็ไม่สนใจแล้ว “ไปกันเถอะ คืนนี้มีผ่าตัดหนึ่งเคส ผ่าตัดโรคลิ้นหัวใจเอออร์ติกตีบ”
เฉินชางพยักหน้า
……
……
จางไต้กลับมาที่ห้องทำงาน พบว่าหมอดีกรีปริญญาเอกเบอร์สามกับเก่อฮว๋ายก็อยู่ด้วยเหมือนกัน พวกเขายังไม่เลิกงาน
เก่อฮว๋ายกำลังนั่งซึมอยู่ตรงนั้น พอเห็นจางไต้กลับมา จู่ๆ ก็บอกว่า “เหล่าจาง คุณคิดว่าทำไมเฉินชางเจ้าหมอนั่นถึงเลือกหัวหน้าแผนกเมิ่งเป็นอาจารย์ครับ ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ!”
หมอดีกรีปริญญาเอกเบอร์สามเงี่ยหูรอฟังอย่างแนบเนียน ไม่ได้พูดอะไร
จางไต้ได้ยินแล้วขมวดคิ้วถาม “หมายความว่ายังไง”
เก่อฮว๋ายพยักหน้า “เอ่อ! ผมรู้สึกว่าเจ้าเฉินชางนั่นต้องคิดไม่ซื่อแน่ ไม่ไปลงทะเบียนกับหัวหน้าแผนกเถามี่ แต่จะมาหาหัวหน้าแผนกเมิ่งที่โรงพยาบาลของเราให้ได้! เห็นได้ชัดว่าเขาอยากได้ตัวหัวหน้าแผนกเมิ่งของพวกเรา!”
พอพูดถึงตรงนี้ เก่อฮว๋ายก็ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ตอนที่เฉินชางยังไม่มา เวลาหัวหน้าแผนกเมิ่งมีผ่าตัดก็มักจะพาตนไปด้วยเสมอ แต่หลังจากเฉินชางมา หัวหน้าแผนกเมิ่งก็เริ่มทำตัวเหินห่างกับเขา…
เฮ้อ…
ทุกครั้งที่นึกถึงจุดนี้ ความเศร้าโศกก็เพิ่มขึ้นในใจเก่อฮว๋าย
ที่จริงเขาเข้าใจหัวหน้าแผนกเมิ่งผิดไปแล้วจริงๆ สาเหตุที่เมิ่งซีไม่ให้เขาไปด้วย เห็นได้ชัดว่ากลัวว่าตัวเองจะถูกเฉินชางวิจารณ์ แล้วส่งผลกระทบต่อตำแหน่งกับภาพลักษณ์ของหัวหน้าแผนกเมิ่ง…
ตอนนี้จางไต้คือหนึ่งในแฟนคลับของเฉินชาง หลัง
