ขึ้นเยอะแล้ว
แต่นี่ก็ไม่ใช่เรื่องแย่
วิสัญญีแพทย์รู้ดีว่าการผ่าตัดเย็บเส้นเลือดเมื่อครู่นี้ของเมิ่งซีอยู่ภายใต้คำแนะนำของเฉินชาง ต้องทำได้ดีกว่าเมื่อก่อนแน่นอน
ดูจากรายละเอียดและจังหวะความเร็วของการเย็บก็รู้แล้ว
พอเฉินชางได้ยินคำพูดของเมิ่งซีก็ไตร่ตรองอยู่นานมากก่อนจะบอกว่า “อืม…ไม่ใช่ว่าคุณไม่มีข้อดีนะครับ”
เมิ่งซีได้ยินแล้วเบิกตากว้างทันที “อะไรนะ”
เฉินชางครุ่นคิดครู่เดียวแล้วบอกว่า “ผมยังนึกไม่ออกครับ ผ่าตัดเสร็จแล้วผมจะบอกคุณ…”
เมิ่งซีได้ยินแล้วโมโหจนเลือดลมเดินไม่สะดวก แต่เธอก็ยังพยายามสูดหายใจลึก พอนึกถึงชุดกาวน์วันนี้เธอก็ปวดใจ คืนนี้กลับไปต้องให้แม่บ้านเย็บกระดุมให้สักหน่อยแล้ว!
“มาๆๆ ยกเข็มให้คุณ คุณมาทำเอง!” เมิ่งซีก็ต้องไม่ยอมอยู่แล้ว ที่จริงเธอรู้สึกว่าการเย็บของตัวเองเกินระดับไปเยอะแล้ว แต่ยังทำให้เฉินชางพอใจไม่ได้
เฉินชางส่ายหน้าแล้วรับเข็มกับไหมเย็บมา
“ดูให้ดีนะครับ”
พออพูดจบ เฉินชางก็เริ่มเย็บอย่างระมัดระวัง
เขาเลือกเย็บแบบสามมุมเหมือนเมิ่งซี เป็นการเย็บแบบต่อเนื่องเช่นกัน
“คุณดูสิครับ อันดับแรกคุณต้องกดเข็มให้เป็นก่อน ตอนที่ใส่เข้าไปแบบนี้ ก็จะรักษาผนังภายในหลอดเลือดไว้ได้ดีกว่า ไม่ทำให้เกิดความเสียหาย! แล้วหลังจากนั้น…”
ต้องบอกเลยว่าการเย็บของเฉินชางเยี่ยมยอดกว่าเมิ่งซีเยอะ
แต่กลุ่มพยาบาลกับวิสัญญีแพทย์คุณชินกับความแปลกของอาจารย์และลูกศิษย์คู่นี้ตั้งนานแล้ว
แม้โดย
