น้าขาว พาออกไปด้วย…คิดซะว่าเป็นสัตว์นำโชค วันนี้คุณครูหม่าไม่เป็นอะไร ถือเป็นความดีความชอบของคุณเลยนะคะ!”
พอเธอพูดประโยคนี้ออกมา ก็เรียกเสียงหัวเราะของทุกคนในห้องทันที
หวังเชียนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยืนเหม่ออยู่ที่เดิม
ส่วนเฉินชางก็เกาศีรษะ แล้วพูดพร้อมยิ้มเก้อเขิน “เดี๋ยวคืนนี้ผมเลี้ยงกลูโคสคุณ เอาแบบที่กินแล้วอิ่ม”
[1] ผายลมสีรุ้ง 彩虹屁 ศัพท์แสลง หมายถึงพูดอวยเกินความจริง
