่ มันก็ถอนหายใจแล้วหันตัวไป เดินสะบัดก้นสะบัดหางแสดงความไม่พอใจของตัวเองเงียบๆ
ลานบ้านใหญ่มาก ด้านนอกมีเล้าไก่ ในนั้นมีไก่สิบกว่าตัวกำลังร้องกุ๊กๆๆ ฉินเยว่เห็นตรงมุมหนึ่งในเล้าไก่มีไข่อยู่หลายฟอง ไม่แน่ใจว่ามันเพิ่งไข่ออกมาหรือเปล่า
พอคิดแบบนี้ ฉินเยว่ก็นั่งยองๆ แล้วยื่นแขนออกไป เธอสัมผัสมันได้พอดี บนไข่ไก่ยังอุ่นๆ อยู่เลย เรื่องนี้ทำให้เธออารมณ์ดี
แต่เห็นได้ชัดว่าแม่ไก่พวกนี้เหมือนไม่ค่อยสนใจไข่ของตัวเอง ถูกผู้หญิงคนอื่นแย่งไปก็ไม่สนใจ กลับกระพือปีกหนีไปอย่างสง่าผ่าเผย เหมือนแม่ไก่ที่ไม่มีความรับผิดชอบ!
ตอนที่กำลังลูบเปลือกไข่ จู่ๆ ฉินเยว่ก็ได้ยินเสียงหาเรื่องดังขึ้น
“ดีจังเลยนะ มาขโมยไก่ไล่เตะหมาตั้งแต่เช้า เอ? ในมือคุณมีอะไร ไข่ไก่บ้านผมนี่นา! จับโจรได้พร้อมของกลางเลย” เฉินชางหัวเราะลั่นใส่ฉินเยว่
ฉินเยว่ยังไม่ทันตอบอะไร หยางจยาฮุ่ยก็พูดกลั้วหัวเราะว่า “พูดอะไรของลูก เป็นของฉินเยว่ทั้งนั้น! อยากได้เท่าไหร่ก็เอาไปเลย ฉินเยว่ น้าเตรียมน้ำอุ่นให้หนูแล้ว ไปอาบน้ำก่อนแล้วมากินมื้อเช้ากันเถอะ”
ฉินเยว่ได้ยินแล้วยิ้มชื่นใจ ลุกขึ้นตอบว่า “ขอบคุณค่ะคุณน้า”
พูดจบก็กลอกตามองเฉินชาง
เฉินชางงงแล้ว นี่แม่ฉันไม่ใช่เหรอ
หลังจากฉินเยว่อาบน้ำเสร็จแล้ว เธอก็ยังอาลัยอาวรณ์กับไข่ไก่ฟองนั้นอยู่ หลังจากล้างไข่แล้ว เธอก็ตัดสินใจจะทำซุปไข่ด้วยตัวเอง!
หลังจากตอกไข่ลงในชาม จู่ๆ เฉินชางก็หัวเราะแล้วบอกว่า
