บทที่ 534 พาลูกสะใภ้ไปบ้านฝ่ายสามี
พอเฉินต้าไห่กับหยางจยาฮุ่ยรู้ว่าลูกชายจะพาสะใภ้มาบ้าน พวกเขาก็เริ่มตื่นเต้น
แต่พอตื่นเต้นเสร็จ พวกเขาก็รีบร้อนเริ่มเก็บกวาดบ้าน
ถึงอย่างไรก็เป็นลูกสาวคนอื่นมาเที่ยวบ้าน จะต้องสร้างความประทับใจที่ดีให้ได้ แถมอีกฝ่ายยังเป็นคนเมือง หยางจยาฮุ่ยจึงพยายามต้อนรับอย่างดีที่สุด
หมู่บ้านหนานฉวนเป็นหมู่บ้านในสังกัดเมืองจิ้นหยาง เนื่องจากอยู่ใกล้ภูเขาหนานฉวนจึงตั้งชื่อตามนั้น ทิวทัศน์ สภาพแวดล้อมและอากาศดีมาก เรื่องเดียวที่ไม่ดีก็คือค่อนข้างล้าหลัง
หมู่บ้านหนานฉวนมีประชากรสองร้อยคน ตอนนี้เหลือคนในหมู่บ้านไม่เยอะแล้ว ส่วนใหญ่คนหนุ่มสาวถ้าไม่ออกไปเรียนก็ออกไปทำงานหาเงิน คนในหมู่บ้านล้วนเป็นผู้สูงอายุ
หลังจากเฉินชางมาถึงเมืองจิ้นหยาง ก็เรียกรถตรงกลับไปที่บ้าน
ฉินเยว่เติบโตอยู่ในเมืองมาตั้งแต่เด็ก บ้านเกิดเป็นเมืองระดับจังหวัด เธอจึงรู้สึกแปลกใหม่กับสภาพชีวิตในชนบทมาก ทางไปหมู่บ้านเป็นถนนเลียบภูเขาสายหนึ่ง เมื่ออยู่บนถนนก็จะเห็นป่าไม้ที่มีอยู่เต็มภูเขาลูกนี้พอดี แม้ตอนนี้จะเป็นช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน แต่ใบเมเปิ้ลที่มีอยู่เต็มภูเขาก็ยังดูสวยงามน่าประทับใจมาก
คนขับรถเห็นฉินเยว่เกิดความรู้สึกแปลกใหม่ก็อดถามไม่ได้ว่า “สวยไหมครับคุณผู้หญิง”
ฉินเยว่พยักหน้าอย่างตื่นเต้น “สวยค่ะ สภาพแวดล้อมของที่นี่ดีมาก!”
คนขับรถยิ้ม “ที่นี่พัฒนายาก แล้วผมก็ได้ยินมาว่าที่นี่คือชีพจรของม
