ไรคะ!”
จี้หรูอวิ๋นมองฉินเยว่พร้อมรอยยิ้ม “ลูกก็เรียนหมอเหมือนกัน อายุไม่น้อยแล้ว ลูกเองก็รู้อยู่แก่ใจ…
…ที่จริง…ผู้หญิงเราคลอดลูกก่อนอายุสามสิบจะดีที่สุด ช่วงอายุนี้สภาพร่างกายดีที่สุดแล้ว แพทย์แผนจีนก็พูดไว้แบบนี้เหมือนกัน ผู้หญิงเราเจ็ดรอบสี่[3]กระดูกและเส้นเอ็นแข็งแรง ผมยาว ร่างกายแข็งแรง ปีนี้ลูกอายุยี่สิบแปดพอดี แม่ว่าลูกต้องพิจารณาเรื่องนี้ให้ดี แต่งงานเร็วๆ หน่อย เดี๋ยวพวกเราจะช่วยลูกเลี้ยงเด็กเอง…
…ช่วงอายุที่ดีของผู้หญิงเรามีแค่ไม่กี่ปี ถ้าผ่านสามสิบห้าไปแล้ว อัตราการตั้งครรภ์ก็เริ่มลดลง เวลาคลอดลูกสุขภาพก็จะไม่แข็งแรงเหมือนวัยสาวแล้ว”
ฉินเยว่ถามเรื่องบางอย่างกับแม่อย่างระมัดระวัง…
……
……
ฉินเยว่กับแม่กระซิบคุยเรื่องส่วนตัวกันเยอะมาก
แต่ไหนแต่ไรมา รักของพ่อเปรียบเสมือนภูเขา หนักแน่นมั่นคง
รักของแม่เปรียบเสมือนสายน้ำ ฉินเยว่มักจะคุยเรื่องส่วนตัวกับแม่มาตั้งแต่เด็กๆ คุยความลับเล็กน้อยระหว่างผู้หญิงด้วยกัน
หลังจากจี้หรูอวิ๋นกลับไปแล้ว ฉินเยว่ก็เอนกายบนเตียงแล้วส่งข้อความหาเฉินชาง
“เฉินชาง คุณชอบเด็กผู้หญิงหรือเด็กผู้ชายคะ”
เฉินชางเห็นข้อความแล้วงงนิดหน่อย “หญิงชายอย่างละคนดีไหม”
ฉินเยว่ถอนหายใจ “ถ้าคุณมีลูกสาวแล้ว ห้ามเลิกรักฉันนะคะ…ซื้อของอร่อยก็ต้องซื้อสองส่วน…แม่ฉันบอกว่าผู้หญิงเราพอคลอดลูกก็จะไม่สวยแล้ว…”
เฉินชางมองรูปโปรไฟล์ของยัยฉินขี้ประจบ นึกถึงท่าทางซื่อบื้อของเธอแล้ว