นายแล้ว นายยังจะต้องการอะไรอีกล่ะ
พอนึกถึงตรงนี้ หวังเซี่ยงจวินกับเฉียนเลี่ยงก็สบตากันแวบหนึ่ง มองออกเลยว่าในสายตาของพวกเขามีสิ่งที่เรียกว่า ‘ความหวาดกลัว’
โคตรโหดเลย!
โหดเกินไปจริงๆ
ในสายตาของทั้งสองตอนนี้ ฉินเสี้ยวยวนกลายเป็นมารร้ายที่ ‘ขายลูกสาวแลกเกียรติยศ’ และ ‘หน้าเนื้อใจเสือ’ ไปแล้ว!
หลังจากเงียบไปนาน…
จู่ๆ ทั้งสองก็พูดพร้อมกัน
“เหล่าเฉียน นายมีลูกสาวหรือเปล่า”
“เหล่าหวัง นายมีลูกสาวหรือเปล่า”
ทั้งสองชะงักพร้อมกัน!
เฉียนเลี่ยงกลอกตามองบน “ใช่ว่านายจะไม่รู้ ลูกสาวฉันแต่งงานงานไปหมดแล้วไม่ใช่หรือไง!”
หวังเซี่ยงจวินก็ยิ่งถลึงตาใส่ “ตอนที่ลูกชายฉันเกิด นายยังตั้งชื่อเล่นให้อยู่เลย จำไม่ได้หรือไง!”
ทั้งสองมองหน้ากันเลิกลั่ก แล้วก็ถอนหายใจอีก
จนใจ…จนปัญญา!
ผ่านไปครู่เดียว จู่ๆ หวังเซี่ยงจวินก็ถามอีกว่า “หรือไม่อย่างนั้น…ส่งเสี่ยวเมิ่งมาให้ฉัน ย้ายไปที่แผนกฉันเป็นไง”
เฉียนเลี่ยงกลอกตาใส่ “พอแล้วๆ เลิกทำเป็นเล่นได้แล้ว!”
หวังเซี่ยงจวินได้ยินแล้วถลึงตา “ฉันทำเป็นเล่นยังไง ฉันคำนึงถึงแผนกของพวกเรา คำนึงถึงโรงพยาบาลของพวกเราอยู่นะ!”
“ค่อยคิดหาวิธีอื่นแล้วกัน” เฉียนเลี่ยงส่ายหน้า
“ฉันมีอยู่วิธีการหนึ่ง!” จู่ๆ หวังเซี่ยงจวินก็พูดขึ้น
“วิธีการอะไร” เฉียนเลี่ยงถาม
หวังเซี่ยงจวินหรี่ตายิ้ม “วันนี้เช้าฉันจะไปรักษาผู้ป่วยฉุกเฉินที่โรงพยาบาลอันดับสองสักรอบ ไม่ได้ ที่นั่นว่างจะตาย ที่นั่นเหมือน
