ก ต้องมีคนบางกลุ่มไม่พอใจอยู่แล้ว…
…แต่สี่คนนั้นก็ไม่ยอม บอกว่าถ้าไม่ให้เฉินชางรับผิดชอบ ก็จะไม่นับโรงพยาบาลอันดับสองไว้ในโครงการนี้ นี่เป็นการอาศัยบารมีชัดๆ ใครจะไม่เต็มใจล่ะ พอเป็นแบบนี้ทุกคนก็ไม่มีทางเลือกแล้ว!…
…ตอนหลังตัดสินใจเลือกหัวหน้าแผนกสองคน คนหนึ่งเป็นหัวหน้าแผนกตามปกติ ส่วนอีกคนก็คือเสี่ยวเฉิน…
…พวกเธอว่านี่เป็นเรื่องดีหรือเปล่าล่ะ”
จี้หรูอวิ๋นราวกับเห็นแสงสว่างตรงหน้า เธอยิ้มทันที “เรื่องนี้ดีกับทั้งคุณทั้งเสี่ยวเฉิน แต่ว่า…คุณไม่ได้เผยพิรุธใช่ไหม”
เหล่าฉินตบต้นขาแล้วหัวเราะลั่น “ผมเป็นใครกันล่ะ แต่พูดตามตรงนะ ตอนนั้นผมแทบอดไม่ไหว เกือบหัวเราะออกมาตรงนั้นแล้ว คุณไม่รู้ล่ะสิว่าตอนนั้นบรรยากาศเป็นยังไง ผมแทบจะไม่มีโอกาสเลื่อนขั้นให้เสี่ยวเฉิน แต่ตอนนี้เหมาะเจาะพอดีเลย ถือว่าเป็นไปตามธรรมชาติ คนพวกนั้นก็ว่าอะไรไม่ได้เหมือนกัน”
ฉินเยว่กะพริบตาโตปริบๆ เธอดีใจสุดๆ “นั่นก็แน่อยู่แล้วค่ะ พ่อหนูเป็นใครกันล่ะ เป็นผู้อำนวยการฉิน ตาเฒ่าจอมเจ้าเล่ห์ไง!”
พอฉินเสี้ยวยวนได้ยิน ก็อดตบหน้าผากฉินเยว่เบาๆ ไม่ได้ “เจ้าเด็กนี่ ใครเขาชมพ่อตัวเองแบบนี้กัน”
ฉินเยว่หัวเราะคิกคัก
……
……
เรื่องราวสุกงอมเร็วมาก ตอนที่มาทำงานวันจันทร์ เฉินชางเข้ามาถึงแผนก แต่ละคนก็เริ่มเรียกเขาว่า ‘หัวหน้าแผนกเสี่ยวเฉิน’ แล้ว!
เฉินชางอึ้งทันที แล้วก็เอามือเกาศีรษะ “เมื่อสองวันก่อนยังเป็นผู้อำนวยการเฉินอยู่เลยไม่ใช่
