ไม่มีทางทำเรื่องอย่างนั้นหรอกครับ!”
“คืนนี้ผมจองร้านอาหารไว้แล้ว ผมจะพาคุณไปพบกับใครบางคน ผมเชื่อว่าคุณต้องมีความสุขมากแน่”
พอเห็นเฉินชางมีท่าทางลับๆ ล่อๆ ทังจินโปก็เริ่มอยากรู้อย่างเห็น เจ้าเด็กนี่คิดจะทำอะไรกันแน่
ตอนเช้าไม่มีธุระอะไร แต่ตอนบ่ายมีผ่าตัดหลายเคส เฉินชางให้อันเยี่ยนจวินมาเข้าร่วมผ่าตัด
ส่วนถานจงหลินเมื่อรู้ว่าศาสตราจารย์ทังมาแล้วก็รีบมาทันที!
พอถานจงหลินได้ยินว่าเฉินชางให้อันเยี่ยนจวินเข้าร่วมผ่าตัดก็รู้สึกน้อยใจนิดหน่อย ถึงอย่างไรก็เป็นการผ่าตัดต่อหน้าศาสตราจารย์ทัง จะปล่อยให้อันเยี่ยนจวินมาโดดเด่นเกินหน้าเกินตาได้อย่างไร
หัวหน้าแผนกอันได้แต่หลีกทางให้ถานจงหลินด้วยความจนใจ
เจียงเทาได้รับมอบหมายให้ไปรับคนที่สนามบิน
การผ่าตัดตอนบ่ายยังเป็นคนกลุ่มเดิม ที่เพิ่มมาอีกคนคือถานจงหลิน
…
…
กู้หงเหมยกับฉางหงเหล่ยมาถึงสนามบินเมืองอันหยางก่อน
เจียงเทาเองก็ไม่ได้เจออาจารย์กับหัวหน้าแผนกฉางมาสักระยะแล้ว จึงรีบรับสัมภาระของพวกเธอมาเก็บในรถ เป็นรถตู้เมอร์เซเดสเบนซ์คันหนึ่ง มีพื้นที่กว้างมาก
เที่ยวบินจากเซี่ยงไฮ้ก็มาถึงที่นี่เร็วเช่นกัน เวลาห่างกันไม่ถึงยี่สิบนาที
คนที่มาถึงก่อนจึงรออยู่นอกสนามบินเสียเลย
กู้หงเหมยกับฉางหงเหล่ยเฝ้ารอการพบกันครั้งนี้มาก
กู้หงเหมยมีคำพูดเก็บไว้ในใจมากมายราวกับเป็นสาวน้อยคนหนึ่ง เธอถามฉางหงเหล่ยมาตลอดทาง “พี่ว่าศิษย์พี่หวังกับศิษย์พี่ทังเจอกันแล้วจะเป็น
