บทที่ 498 ขั้นเหาะเหิน
ไม่รู้ว่าเฉินชางพูดติดลม หรือทังจินโปเริ่มอินเกินไป
บรรยากาศการพูดคุยของทั้งสองค่อนข้างร้อนแรง เป็นไปได้ว่าเฉินชางเอ่ยถึงความบกพร่องของวิธีการเย็บเส้นเอ็นแบบทังไม่หยุด ทำให้ศาสตราจารย์ทังเริ่มโมโหนิดหน่อยแล้ว
อย่างไรเสีย บรรยากาศก็เปลี่ยนจากพูดคุยถูกอัธยาศัยกลายเป็นเสียดายที่รู้จักกันช้าไป…ตอนนี้พัฒนาไปเป็นสถานการณ์ตึงเครียดแล้ว!
กลุ่มคนที่มองอยู่ข้างๆ อกสั่นขวัญแขวน กลัวว่าทั้งสองจะลงมือสู้กัน!
ถ้าสู้กันขึ้นมา นี่…ก็จะเป็นเรื่องที่น่าขำมากจริงๆ!
ส่วนเจียงเทากับหลี่อวี่ที่ยืนอยู่ใกล้ที่สุดก็สบตากันแวบหนึ่ง แล้วพยักหน้าให้กัน!
ถ้าสองคนนั้นสู้กันขึ้นมา ควรจะอยู่ทีมใครกันแน่
หรือว่าควรดึงคนของตัวเองไว้
นี่คือปัญหาที่ตอนนี้ทั้งสองกังวลมาก!
ตอนนี้เจียงเทาเลื่อมใสเฉินชางจริงๆ เจ้าหมอนี่ห้าวจริงๆ ตบโต๊ะชี้หน้าบอกศาสตราจารย์ทังว่าคุณทำตรงนั้นไม่ดี ทำตรงนี้ไม่ดี
ศาสตราจารย์ทังเองก็ดุดันเช่นกัน เมื่อครู่ยังมีท่าทางสุภาพมีการศึกษาอยู่เลย ตอนนี้เริ่มพับแขนเสื้อถกเถียงกันแล้ว!
ทังจินโปโมโหจนหน้าเขียว กำลังมองเฉินชางวิจารณ์จุดด้อยมากมายของวิธีการเย็บเส้นเอ็นแบบทัง เขาเริ่มไม่สบอารมณ์ทันที
ส่วนเฉินชางก็กลอกตามองบน แทบจะนึกว่าศาสตราจารย์ทังคนนี้กำลังใช้สูตรโกง!
เพราะเจ้าหมอนี่เข้าใจเรื่องวิธีการเย็บเส้นเอ็นและการผ่าตัดมืออย่างล้ำลึกจริงๆ
การถกเถียงประเด็นทางวิชาการครั้งนี้ อ