บทที่ 494 ผู้ชายบ้านฉันเก่งขนาดนี้!
สองวันนี้ฉินเสี้ยวยวนสดชื่นกระปรี้กระเป่ามาก แม้แต่เรื่องที่ลูกสาวเรียกเฉินชางว่า ‘ผู้อำนวยการเฉิน’ เขาก็ไม่ถือสาเช่นกัน!
อย่างไรเสีย ในฐานะผู้อำนวยการโรงพยาบาลคนหนึ่งที่ประสบความสำเร็จ!
ในฐานะพ่อตาคนหนึ่งที่ประสบความสำเร็จ!
ความใจกว้างนี้เป็นสิ่งที่ควรจะมี
เวลารับประทานอาหารตอนเช้าตรู่ จี้หรูอวิ๋นมองฉินเสี้ยวยวนด้วยสีหน้าประหลาดใจ “เหล่าฉิน เมื่อคืนคุณฝันเห็นอะไรล่ะ”
พอฉินเยว่ได้ยินว่ามีเรื่องอะไรบางอย่าง ก็รีบเงี่ยหูรอฟังอย่างจริงจัง ตอนนี้โจ๊กในมือไม่หอมแล้ว
พอฉินเสี้ยวยวนได้ยินคำถาม ก็ถามกลั้วหัวเราะว่า “ผมนอนละเมอเหรอ”
จี้หรูอวิ๋นกลอกตา “เมื่อคืนคุณหัวเราะตั้งหลายครั้ง ทำให้ฉันตกใจตื่นตั้งหลายรอบ! ถ้าไม่ใช่เพราะอยู่กับคุณมาหลายปี ฉันคงคิดว่าคุณมีโรคอะไรซ่อนอยู่แล้ว!”
ฉินเสี้ยวยวนอดหัวเราะลั่นไม่ได้ “งั้นเหรอ ไอ๊หยา สองวันนี้ผมอารมณ์ดีไงล่ะ!”
ไม่ผิดหรอก ตั้งแต่เฉินชางผ่าตัดมือให้ลูกชายของข่งเสียงหมินสำเร็จ ก็เหมือนจะมีเรื่องดีตามมาไม่หยุดหย่อน
ถึงขั้นว่าปลายปีนี้ หรือต้นปีหน้า ตัวเองอาจได้เลื่อนขั้น หรือควบตำแหน่งอะไรสักอย่าง
นี่คือเรื่องที่ผู้อำนวยการสำนักสุขภาพเปิดเผยให้เขารู้!
พอนึกถึงตรงนี้ ฉินเสี้ยวยวนก็ยิ่งรู้สึกว่าเสี่ยวเฉินทำให้พ่อตาเจริญจริงๆ
ที่จริง แค่คุณสมบัติของเหล่าฉินอย่างเดียวก็เพียงพอแล้ว สิ่งที่ขาดไปก็มีเพียงภูมิหลังและพื้นฐ
