ังวันนั้น บอกว่าต้องการจะคุยกับคุณครับ”
ฉินเสี้ยวยวนอึ้งนิดหน่อย นึกไม่ถึงว่าเขาคนนั้นจะทำเรื่องราวให้ใหญ่โตแล้วจริงๆ!
คิดจริงเหรอว่าฉันฉินเสี้ยวยวนจะเปราะบางขนาดนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ฉินเสี้ยวยวนกังวลอยู่แล้วว่าเรื่องจะมาถึงขั้นนี้ จึงเก็บคลิปจากกล้องวงจรปิดของวันนั้นไว้
ถ้าคุณต้องการทำให้เป็นเรื่องใหญ่ งั้นก็อย่าหวังว่าจะมีใครได้อยู่อย่างสงบสุขเลย
พอนึกถึงตรงนี้ ฉินเสี้ยวยวนก็เดือดดาลเช่นกัน
และตอนนี้เอง ข่งเสียงหมินเอ่ยขึ้นว่า “ผู้อำนวยการฉิน แล้วก็ทุกคนด้วย ไปกินข้าวด้วยกันไหมครับ เรื่องของเจียฮุยทำให้ทุกคนหิวกันหมดแล้ว ขออภัยจริงๆ!”
เป็นอย่างนั้นจริงๆ การผ่าตัดทำให้เสียเวลาไปหลายชั่วโมง ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสามแล้ว เลยมื้อเที่ยงมาแล้วด้วยซ้ำ
แต่ฉินเสี้ยวยวนสูดหายใจลึกเฮือกหนึ่ง แล้วบอกว่า “เอ่อ คือ…คุณข่ง ผู้อำนวยการสำนักสุขภาพต้องการคุยกับผม…ทางนี้อาจจะมีธุระนิดหน่อย คงไปทานด้วยไม่ได้แล้ว พวกคุณไปกันก่อนดีไหมครับ”
เดิมทีข่งเสียงหมินต้องการจะแสดงความขอบคุณฉินเสี้ยวยวน แต่พอได้ยินฉินเสี้ยวยวนพูดแบบนี้ เขาก็พยักหน้าทันที “อ้อ? เรื่องงานเหรอครับ ด่วนหรือเปล่า”
