พอนึกถึงจุดนี้ ต่อให้เป็นตาเฒ่าเหล่ยก็รู้สึกอับอายขายหน้าอยู่ดี
แต่เขาก็ยังถามในขณะที่หน้าแดงว่า “หมอเฉิน…เหมือนผมจะไม่เคยเห็นวิธีการเย็บเส้นเอ็นแบบนี้มาก่อนนะครับ…”
ถานจงหลินได้ยินแล้วเกิดความภาคภูมิใจทันที!
ก็แน่นอนอยู่แล้ว นี่เป็นตำราลับส่วนตัว คนทั่วไปจะไปรู้ได้ไง
ในฐานะผู้สืบทอด ‘วิธีเย็บของเฉิน’ ถานจงหลินรู้สึกเป็นเกียรติมาก และภูมิใจในตัวเองมากเช่นกัน แม้ตอนนี้ ‘วิธีเย็บของเฉิน’ จะยังไม่แพร่หลาย แต่เขาก็เชื่อว่าเรื่องนี้ขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้น
อย่างไรเสีย ขนาดตอนนั้นที่ ‘วิธีเย็บของเฉิน’ ยังไม่ประสบความสำเร็จมาก แม้แต่หวังอวี้ซาน ผู้อำนวยการโรงพยาบาลไห่ตูซื่อลิ่วกับ ฉางหงเหล่ย หัวหน้าแผนกโรงพยาบาลจีสุ่ยถานก็ยังทึ่งกับวิธีการเย็บนี้เลย
แต่ตอนนี้ถานจงหลินรับประกันได้ว่าถ้าพวกเขารู้แล้วก็จะต้องมาเรียนที่เมืองอันหยางด้วยตัวเองแน่นอน!
เมื่อถึงตอนนั้น…ตัวเขาเองก็จะเป็นศิษย์รุ่นแรก!
พอนึกถึงจุดนี้ ถานจงหลินก็รู้สึกภูมิใจในตัวเองมาก!
เรื่องเดียวที่ทำให้เขาหงุดหงิดก็คือ อันเยี่ยนจวินที่อยู่ข้างๆ เพราะถึงอย่างไร คนที่อยู่ใกล้ชิดกว่าก็ย่อมได้ผลประโยชน์ก่อนคนอื่น!
การผ่าตัดจบลงอย่างรวดเร็ว ตอนที่กำลังเดินฝีเข็ม ผิวหนังก็ถูกเย็บเข้าด้วยกันแล้ว เนื่องจากผิวตรงข้อมือมีรอยย่นค่อนข้างเยอะ ตอนที่กำลังเย็บ เฉินชางก็ตั้งใจซ่อนรอยเย็บเช่นกัน ดังนั้นทุกขั้นตอนการเย็บจึงยอดเยี่ยมมาก แม้แต่อันเยี
