กไปก็ไม่แน่ว่าจะเชื่อ
คิดถึงตรงนี้ อันเยี่ยนจวินก็ได้แต่ระงับคำที่อยากพูดเอาไว้ คนหนุ่มสาวเช่นนี้ หากไม่เจอดีซะบ้างจะรู้จักถ่อมตนได้อย่างไร บางทีนี่อาจไม่ใช่เรื่องเลวร้ายก็ได้
ลองดูผมสิ อายุมากขนาดนี้แล้ว หากจะเอาไปเทียบกันจริงๆ ยังต้องเรียกผู้อำนวยการเฉินว่าอาจารย์ด้วยซ้ำ!
ถ้าคุณไม่เชื่อ…ก็ลองไปดูที่โรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑลดูสิ ศิษย์น้องของอันเยี่ยนจวินอายุมากกว่าเป็นสิบปีด้วยซ้ำ ทั้งยังเป็นรองประธานสมาคมศัลยกรรมมือของมณฑลตงหยางด้วย!
ดังนั้น! ถ่อมตนเป็นเรื่องดี ถ้ารู้จักถ่อมตนก็จะได้ประโยชน์!
ตอนแรกหัวหน้าอันก็รู้สึกแปลกๆ เช่นกัน แต่เมื่อคิดว่าถานจงหลินหัวหน้าแผนกศัลยกรรมมือแห่งโรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑลยังเป็นศิษย์น้องของตัวเองได้ก็รู้สึกสบายขึ้นมาก!
ถึงขั้นมีรอยยิ้มแปลกประหลาดปรากฏที่มุมปากเลยทีเดียว
ขณะเดียวกัน ถานจงหลินที่กำลังเตรียมผ่าตัดอยู่ที่แผนกศัลยกรรมมือของโรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑลรู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก คล้ายมีคนนินทาตัวเองอยู่…
ใครกันนะ
……
……
เจียงเทาเห็นหัวหน้าอันท่าทางคล้ายมีบางอย่างอยากจะพูดแต่ก็หยุดไปพลันรู้สึกสงสัยเล็กน้อย หรือว่า…มีอะไรที่พูดไม่ได้
หรืออยากจะบอกว่า…เฉินชางคนนี้มีคนหนุนหลังที่แข็งแกร่งอยู่
คิดแล้วเจียงเทาก็ตัดสินใจว่า วันนี้จะหาโอกาสแสดงฝีมือตนเองให้ดีๆ
ทั้งสองเดินเคียงคู่กันไปจนกระทั่งถึงห้องผ่าตัด
เวลานี้เป็นช่วงเวลามีการผ่าตัดมากที
