่สุด วิสัญญีแพทย์เป็นรุ่นน้องของหลิวเจี้ยน เมื่อมาที่โรงพยาบาลช่วงแรกๆ ได้ติดตามเรียนรู้จากหลิวเจี้ยน ตอนนี้ทำงานเป็นวิสัญญีแพทย์ได้ด้วยตัวคนเดียวแล้ว แต่ก็จำกัดอยู่เพียงงานง่ายๆ เท่านั้น เช่นการรมยาระงับความรู้สึกเส้นประสาทส่วนปลายแขน หรือ brachial plexus ที่ต้องทำในการผ่าตัดศัลยกรรมมือคราวนี้เป็นต้น
เมื่อเห็นอันเยี่ยนจวินมาแล้ว อู๋ปัววิสัญญีแพทย์ก็ยิ้มให้ “หัวหน้าอัน หมอเฉินไม่มาเหรอครับ”
อันเยี่ยนจวินยิ้มตอบ “ครับ ช่วงนี้เสี่ยวเฉินค่อนข้างยุ่งน่ะครับ”
เมื่อทักทายเสร็จแล้วก็เตรียมเริ่มการผ่าตัด อันเยี่ยนจวินตรวจผู้ป่วย พบว่าอาการไม่สาหัสนัก เขามองเจียงเทาแล้วพูดว่า “คุณเคยผ่าตัดมาก่อนหรือเปล่าครับ”
เจียงเทาเห็นหัวหน้าอันถามเช่นนี้ก็ดวงตาเปล่งประกาย “ผ่าตัดบ่อยครับ ผมถนัดเรื่องการเย็บเส้นเอ็นครับ”
อันเยี่ยนจวินได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า “คุณลองมาทำก่อน เดี๋ยวผมจะดูคุณเอง”
อันเยี่ยนจวินค่อนข้างมั่นใจว่าต่อให้เจียงเทาสร้างปัญหา แต่ด้วยทักษะของตนในตอนนี้ก็จัดการได้
เจียงเทาคิดว่าโอกาสแสดงฝีมือของตนมาถึงแล้วจึงกระตือรือร้นมาก เดินขึ้นไปเริ่มงานทันที ส่วนอันเยี่ยนจวินคอยดูอยู่ข้างๆ โดยไม่พูดอะไร
พื้นฐานทักษะของเจียงเทาค่อนข้างดี เพราะตอนเรียนปริญญาโทเขาเลือกเรียนวิชาเฉพาะทางของศัลยกรรมมือทั้งหมด มีประสบการณ์ทางด้านคลินิกเกี่ยวกับศัลยกรรมมือมาหกปี ผ่าตัดเคสนี้ได้ดีทีเดียว
รู้จักปรับเปลี่ยน
