ผ่าตัดได้อย่างชำนาญ!
อันเยี่ยนจวินให้แปดสิบคะแนน! สายตาที่ใช้มองเจียงเทาก็อ่อนโยนขึ้นมาก ถือเป็นคนหนุ่มที่ไม่เลวเลย
การผ่าตัดใช้เวลาไม่นาน ไม่ทันไรก็จบแล้ว เจียงเทาพอใจกับผลงานตัวเองมาก
ส่วนอู๋ปัววิสัญญีแพทย์ที่อยู่ข้างๆ ก็ยิ้มแล้วกล่าวชมว่า “ทำได้ไม่เลวเลยนะครับ”
เจียงเทายิ้ม ได้รับการยอมรับจากวิสัญญีแพทย์เช่นนี้นับเป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจอย่างหนึ่ง
ผู้ป่วยได้ยินว่าไม่เลวก็ดีใจมาก จะมีผู้ป่วยคนไหนบ้างไม่อยากให้หมอผ่าตัดของตนผ่าตัดให้ดีสักหน่อย
เจียงเทายิ้มแก้มปริ “เกรงใจเกินไปแล้วครับ ผมยังมีอะไรต้องเรียนรู้อีกมาก”
อู๋ปัวได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า “ครับ ติดตามเรียนรู้กับหัวหน้าอันให้ดี ถ้ามีโอกาสก็ไปให้หมอเฉินชี้แนะนะครับ จะต้องเก่งขึ้นมากแน่นอน! ยังไงคุณก็ยังหนุ่ม”
เจียงเทาชะงักไปทันที…
ทำไมคำพูดนี้เขาฟังแล้วถึงรู้สึกแปลกๆ ล่ะ
ตกลงว่า…มันแปลกตรงไหนกันแน่
รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง!
รายละเอียด!
ขอรายละเอียดด่วน…
