เป็นหัวหน้าแพทย์แล้วละ!” สือน่าพูดยิ้มๆ
เหอลู่ตาค้างไปแล้ว “แต่…อาจารย์หมอทุกคนเรียกหมอเฉินไปราวด์ด้วย…นี่ไม่ใช่เรื่องที่หัวหน้าแพทย์เท่านั้นถึงจะทำได้เหรอคะ”
ทุกคนฟังจบก็เข้าใจกระจ่างขึ้นมาทันที จากนั้นก็หัวเราะออกมา
หวังเชียนที่อยู่ข้างๆ หัวเราะจนน้ำตาไหล
สือน่าก็ถูกนักเรียนของตนทำเอาขำไม่หยุด เธอรีบอธิบายว่า “ที่แผนกของพวกเรา ใครเป็นคนผ่าตัด คนนั้นก็ต้องเป็นคนดูแลผู้ป่วย เสี่ยวเฉินผ่าตัดให้ผู้ป่วยหลายคน คนไข้ในการดูแลของพวกเราทุกคนก็เป็นผู้ป่วยของเขาทั้งนั้น ดังนั้นก็เลยต้องเรียกเสี่ยวเฉินไปราวด์ด้วย!”
ฟังจบเหอลู่ก็เข้าใจกระจ่างแจ้ง
เฉินชางฟังถึงตรงนี้ก็ยกยิ้มขึ้นมา “หัวหน้าเฉินหรือครับ ไม่เลวเลย ฮ่าๆ ผมจะกลายเป็นหัวหน้าแล้ว เหล่าเฉิน ผมก้าวหน้าเร็วกว่าคุณอีกนะเนี่ย!”
