อีกฝ่ายไม่ยอมจำนนจึงพูดขึ้นว่า “เอาละ เหล่าฉิน หลายปีมานี้ฉันไม่รู้เลยนะคะว่าคุณมีนิสัยชอบซ่อนเงินด้วย รีบส่งมาเดี๋ยวนี้!”
ฉินเสี้ยวหยวนชะงักไปทันที เขาเบิกตากว้าง มองจี้หรูอวิ๋นอย่างไม่อยากจะเชื่อ “ซ่อนเงินอะไรกันครับ! คุณเข้าใจผิดแล้ว ผมจะไปมีเงินให้ซ่อนที่ไหนกันล่ะครับ บัตรธนาคารที่ใช้รับเงินเดือนของผมก็ผูกกับบัญชีคุณไม่ใช่หรือ บัตรที่ผูกกับวีแชทและ Alipay ก็มีเซฟอยู่ในโทรศัพท์คุณ ถ้าเงินหายไปแม้แค่หนึ่งเฟินคุณก็ต้องเห็นแล้วสิครับ!”
จี้หรูอวิ๋นเอาแต่ยิ้มไม่ยอมพูดอะไร “ถ้าส่งมาให้วันนี้ก็ยังคุยกันได้! แต่ถ้าไม่ส่งออกมา ระวังเถอะ ฉันจะลงมือเอง!”
ฉินเสี้ยวหยวนชะงักไป “ผม…ผมไม่มีจริงๆ!”
จี้หรูอวิ๋นได้ยินดังนั้นก็พูดขึ้นว่า “ในตู้เสื้อผ้าใช่ไหมคะ หลบไป ฉันจะหาเอง!”
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ จี้หรูอวิ๋นก็ทำท่าจะเดินตรงไปด้านหน้า ฉินเสี้ยวหยวนพลันหน้าถอดสี วันนี้ซวยจริงๆ! ซวยซ้ำซวยซ้อน!
ในขณะนั้นเอง จู่ๆ ฉินเยว่ก็ตะโกนขึ้นว่า “พ่อคะแม่คะ กินข้าวได้แล้วค่ะ”
ฉินเสี้ยวหยวนรีบพูดขึ้นทันที “ที่รัก รีบกินข้าวกันก่อนเถอะ อีกเดี๋ยวค่อยมาค้นก็ได้!”
จี้หรูอวิ๋นมองฉินเสี้ยวหยวน ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย “คุณร้อนตัวใช่ไหมคะ!”
ฉินเสี้ยวหยวนชะงักไปทันที “เอาละ ผมจะมีอะไรได้ อีกอย่างคุณก็ไม่เคยจำกัดค่าใช้จ่ายของผม ถ้าผมซ่อนเงินไปแล้วจะมีประโยชน์อะไรล่ะครับ!”
จี้หรูอวิ๋นพูดอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก “ถ้างั้นเมื่
