นกัน…ความสามารถในการมองเห็นของเขาถูกพัฒนาให้แข็งแกร่งขึ้นถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ดังนั้นจึงเห็นว่าที่พ่อตาแม่ยายที่นั่งอยู่ไกลๆ นั่นได้!
นี่ทำให้เขาทำตัวไม่ถูก! สูทตัวนี้ฉินเยว่ขโมยมาให้เขาใส่ หวังว่าผู้อำนวยการฉินเห็นแล้วจะไม่รู้สึกว่าสูทตัวนี้ดูคุ้นๆ นะ
เมื่อเฉินชางบรรยายเสร็จก็รีบลงจากเวทีทันที เดินถือน้ำสองขวดตรงไปยังที่นั่งด้านหลัง หวังนำน้ำไปให้ฉินเสี้ยวหยวนและจี้หรูอวิ๋น
เมื่อเห็นเฉินชางเดินเข้ามา จี้หรูอวิ๋นก็เผยรอยยิ้มงดงามราวกับดอกไม้ เธอจะเป็นแม่สามีที่ปฏิบัติต่อลูกเขยดีๆ ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกสบายใจขึ้นเรื่อยๆ ถึงจะถูก
ส่วนฉินเสี้ยวหยวนแม้ในใจจะรู้สึกไม่พอใจ แต่ก็เหมือนกับที่จี้หรูอวิ๋นกล่าว เรื่องนี้จะโทษเฉินชางไม่ได้ จึงทำได้แต่ฝืนยิ้มออกไปแล้วพยักหน้าให้
เฉินชางส่งขวดน้ำไปให้แล้วรีบปลีกตัวออกมาทันที คิดในใจว่าผู้อำนวยการฉินคงไม่รู้ว่าตนใส่เสื้อผ้าของเขาอยู่!
เวลาช่วงเช้าผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อการบรรยายจบลง งานสัมมนาประจำปีก็ดำเนินมาถึงส่วนสุดท้ายแล้ว การมาเยือนของฉินเสี้ยวหยวนทำให้เฉียนเลี่ยง จางโหย่วฝูและคนอื่นๆ ดีใจจนออกนอกหน้า
เมื่องานสัมมนาจบลง ทุกคนก็เดินเข้ามาทักทาย
เฉียนเลี่ยงพูดยิ้มๆ “ผู้อำนวยการฉิน ผมนับถือคุณมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ตอนนี้โรงพยาบาลอันดับสอง พัฒนาไปเร็วมาก โดยเฉพาะเรื่องการอบรมคนรุ่นใหม่ ไม่เลวเลยนะครับ!”
“ลองดูอย่างเสี่ยวเฉินสิครับ เป็นเด็กที่เก่งมากจ
