บทที่ 459 เจ้าเล่ห์ดี?
ณ สถานที่จัดงานอันกว้างใหญ่ เฉินชางสวมชุดที่ได้รับความอนุเคราะห์มาจากฉินเสี้ยวหยวนทั้งตัวโดยไม่กระสับกระส่ายเลยแม้แต่น้อย!
ถือซะว่าได้รับคำอวยพรจากพ่อตาก็แล้วกัน
บนไหล่ของเขาแบกรับความหวังของครอบครัวว่าที่ภรรยาเอาไว้ทั้งครอบครัว วันนี้จะต้องทำให้ดีสักหน่อยแล้ว
เขาเงยหน้าขึ้นมองฉินเยว่ในชุดกี่เพ้าสง่างาม จู่ๆ ก็รู้สึกเสียใจขึ้นมา! แต่…เมื่อคิดถึงเวลาห้าสิบนาทีของยัยฉินตัวร้าย เฉินชางพลันรู้สึกถึงความกดดันอันหนักหน่วง
ไม่ได้ขึ้นเวทีนานแล้ว จะต้องขัดเกลาให้ดีๆ มิฉะนั้นคงขึ้นสนิมหมด! ก็เหมือนกับการเตรียมอาวุธก่อนออกรบนั่นแหละ!
เฉินชางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาทบทวนคำพูดไม่หยุดหย่อน ฝึกฝนทักษะการแสดงออกของตนให้ดียิ่งขึ้น เข้าทำนองที่ว่าในเวลาปกติไม่ยอมเตรียมเนื้อเตรียมตัวให้ดี พอจวนตัวก็รีบทำอย่างเร่งร้อน (เมื่อครู่คิดวนเวียนอยู่กับตัวเองไปแค่สามนาทีเอง)
……
……
เมื่อจี้หรูอวิ๋นทำอาหารกลางวันให้ฉินเสี้ยวหยวนเสร็จแล้วก็ได้แต่อยู่บ้านเฉยๆ ว่างจนไม่มีอะไรทำจึงนอนอยู่บนโซฟาอย่างเกียจคร้าน
เธอหยิบกระจกขึ้นมาส่องดูริ้วรอยบนใบหน้าของตน จู่ๆ ก็พูดขึ้นว่า “เหล่าฉิน คุณว่าถ้าฉันให้เสี่ยวเฉินทำศัลยกรรมให้ต้องจ่ายเงินเท่าไหร่ถึงจะเหมาะสมคะ”
ฉินเสี้ยวหยวนแย้มยิ้ม “ปกติราคาเท่าไหร่ก็ให้เท่านั้นแหละครับ ยังไม่ได้แต่งงานกันก็คิดจะเอาเปรียบแล้วเหรอ อีกอย่าง…เงินอยู่ในมือเฉินชางจะต่างอ
