ทำไม ถ้ามีเวลาคุณจะทำหรือไง จิ่งหรานตัวดี เห็นปกติวางท่าเคร่งขรึมไร้เดียงสา…”
จิ่งหรานตาค้างไปแล้ว
นี่ผมไปทำอะไรกับใครวะครับ
……
……
วันนี้เฉินชางสุขใจมาก!
ได้รางวัลดี! เก็บเกี่ยวรางวัลได้มากมายราวกับช่วงเฉลิมฉลองปีใหม่! ปกติได้เขารางวัลดีๆ แบบนี้ที่ไหนกัน
เขามองดูทักษะและไอเทมไหลเข้ากระเป๋าพรึ่บๆๆ สงสัยเป็นเพราะปกติเขาทำความดีสร้างบุญกุศลมาเยอะสินะ
ในตอนที่ฉินเยว่เดินเข้ามาในห้องทำงานด้วยท่าทางเบิกบานใจ เธอพบว่าในห้องไม่มีใครอยู่จึงเดินเข้าไปแล้วพุ่งเข้าสู่อ้อมกอดของเฉินชาง!
“คุณยอดเยี่ยมไปเลยที่รัก!”
เฉินชางส่ายหน้า มองฉินเยว่ด้วยความแปลกใจ “ผมยอดเยี่ยมที่ไหนกันครับ”
ฉินเยว่เบิกตากว้างมองเฉินชาง ตอนนี้เธอก็เหมือนแฟนคลับตัวน้อยของเฉินชางไปแล้ว เธอกะพริบตากลมโตปริบๆ พูดเคล้าเสียงหัวเราะว่า “คุณก็ยอดเยี่ยมไปทุกที่นั่นแหละค่ะ!”
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็คิดว่า ของมันแน่อยู่แล้ว! คำพูดนี้ฟังแล้วช่างสุขสบายซะจริง!
ยังไม่ทันกล่าวอะไรฉินเยว่ก็ซุกตัวเข้ามา จูบเขาอย่างเร่าร้อนครั้งหนึ่ง
เฉินชางมองฉินเยว่ รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง
ยัยนี่ ดูจากท่าทีแล้วเหมือนมีอะไรแปลกไป จะเร่าร้อนเกินไปหรือเปล่าเนี่ย
คิดแล้วเฉินชางก็อดกลืนน้ำลายไม่ได้…หรือวันนี้ถึงเวลาพัฒนาไปอีกขั้นแล้ว
ฉินเยว่รู้สึกไม่ถูกต้องนัก จึงรีบเว้นระยะห่างสองก้าว หน้าแดงก่ำพอๆ กับเฉินชาง
เฉินชางยิ้มกระอักกระอ่วน รีบเปลี่ยนหัวข
