่าวว่า “เยี่ยมไปเลย ผมนับถือเลยครับ!”
หมอจากแผนกศัลยกรรมทั่วไปของโรงพยาบาลประชาชนแห่งอำเภอหลันก็มาร่วมงานสัมมนาประจำปีนี้ด้วย หัวหน้าแผนกต้วนปัวและรองหัวหน้าแผนกหยางเผิงเห็นภาพคนคุ้นหน้าในรูปก็คิดไปถึงผู้ป่วยไฟไหม้ในตอนนั้นที่เฉินชางช่วยรักษาด้วยการใส่สายระบายเลือดในที่เกิดเหตุ!
ทั้งสองรู้สึกตื่นเต้นและตื้นตัน
นี่สิถึงจะเป็นลักษณะที่หมอสมควรมี!
เฉินชางสุดยอดไปเลย!
บนเวที จางโหย่วฝูเห็นข่าวนี้แล้ว เฉียนเลี่ยงก็เห็นข่าวนี้แล้ว พวกเขาสองคนชะงักไปชั่วขณะหนึ่ง!
ทันใดนั้นพวกเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมโทรหาเฉินชางหลายสิบสายแต่กลับไม่มีการโทรกลับแม้แต่สายเดียว!
ช่วงเวลาแห่งความเป็นความตายเช่นนั้นจะโทรกลับได้อย่างไร!
จะเอาเวลาที่ไหนมาโทรกลับ
พวกเขารู้แล้วว่าทำไมเฉินชางจึงไม่ได้มาร่วมงานสัมมนาประจำปี! นั่นก็เพราะมีเรื่องที่สำคัญกว่างานสัมมนาประจำปีเป็นร้อยเท่าให้เขาต้องจัดการ มีเรื่องที่สำคัญกว่าการเลือกคณะกรรมการสมาคมศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีรอให้เขาไปทำอยู่
หากเฉินชางละเลยการช่วยชีวิตคนเพื่อมาร่วมการเลือกตั้งเป็นคณะกรรมการแล้วล่ะก็ คณะกรรมการเช่นนี้ไม่มีก็ช่างมันเถอะ!
หากเป็นหมอก็สมควรเป็นหมอที่หนักแน่น รักษาผู้ป่วยหรือผู้บาดเจ็บตามหน้าที่ได้อย่างดี! ไม่ใช่หมอที่แข็งกระด้างเอาแต่ไล่ตามผลประโยชน์และชื่อเสียงส่วนตัว!
ชั่วขณะนี้ ในใจของจางโหย่วฝูพลันเกิดความภาคภูมิใจและหยิ่งผยอง!
เขาภูมิใจในตัวเจ้าเด
