็กนั่น!
ไอ้หนูนี่เป็นคนยอดเยี่ยมจริงๆ!
แม้ต้องเลือกระหว่างชื่อเสียงและผู้ป่วยก็ไม่อาจทำให้เขาไขว้เขวได้เลย
เฉียนเลี่ยงพิงตัวไปกับพนักเก้าอี้ มองดูมือถืออยู่เช่นนั้น ผ่านไปนานก็ยังคลายอารมณ์ลงไม่ได้
เขาเข้าใจเฉินชางผิดไป
เขาเสียใจจริงๆ
ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเฉินชางต้องทำเรื่องที่มีความหมายมากกว่างานนี้!
หากเปรียบเทียบเฉินชางกับเหล่าคนที่นั่งอยู่ในงานสัมมนาประจำปีเช่นพวกตนแล้ว แตกต่างกันอย่างชัดเจน…
เฉินชางเอ๋ย เฉินชาง!
คุณเป็นคนยังไงกันแน่
เฉียนเลี่ยงถอนใจออกมา เขาคิดไปถึงหมอหนุ่มมากพรสวรรค์ผู้มีลักษณะหนักแน่นมั่นคงทั้งยังเต็มไปด้วยความสามารถคนนั้น ผู้ที่มีทั้งเทคนิคฝีมืออันยอดเยี่ยม มีทั้งจิตใจอันเมตตา!
สุดยอด!
คิดแล้วเฉียนเลี่ยงก็ลงคะแนนให้เฉินชาง
ทางด้านโจวหงกวง เขามองทุกคนด้วยความงุนงง การลงคะแนนมีไว้สำหรับคนในมณฑลตงหยางที่มาร่วมงานนี้เท่านั้น ดังนั้นโจวหงกวงจึงไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น
เขาไม่ทราบว่าทำไมงานลงคะแนนถึงดูสับสนวุ่นวายแต่กลับไม่มีใครสนใจทั้งๆ ที่อยู่ในช่วงการลงคะแนนเสียง!
ทุกคนพากันกดไปยังชื่อของเฉินชาง ส่วนอีกสี่คนที่เหลือค่อยตัดสินใจทีหลัง
ทุกคนเข้าใจดีว่าตนเองกำลังทำอะไรอยู่
หมอหนุ่มคนนี้เป็นหมอที่ไม่สนใจชื่อเสียงของตน ยอมทิ้งผลประโยชน์ของตนเพื่อช่วยชีวิตผู้บาดเจ็บ พวกเขาสมควรลงคะแนนให้คนเช่นนี้ไม่ใช่หรือ
หมอคืออะไร
ก็คือคนเช่นนี้ไม่ใช่หรือ
หากเขาไม่ได้เป็นคณะกรรมการ ยั
