งของเธอมีบาดแผลขนาดใหญ่ มีเลือดไหลซึมออกมาด้านนอก เฉินชางหน้าเครียด มีเลือดออกบริเวณช่องท้องจำนวนมาก นี่…อาจจะบาดเจ็บไปถึงม้ามแล้ว!
ม้ามแตกหรือ…อาจไม่ใช่แค่นั้น!
คิดแล้วเฉินชางก็สีหน้าเปลี่ยนไปทันที!
เฉินชางถอดสูทตัวนอกแล้วนำไปกดลงบนตัวของผู้หญิงคนนั้นเพื่อห้ามเลือด! จากนั้นจึงหันไปพูดกับคนขับรถว่า “คุณรีบโทรแจ้งตำรวจเร็วเข้า! เดี๋ยวผมจะโทรเรียกรถฉุกเฉิน!”
คุณลุงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ในดวงตาอัดแน่นไปด้วยห้วงอารมณ์ พอคิดถึงคนขับรถที่ชนแล้วหนีเมื่อครู่นี้ก็เดือดดาลขึ้นมาทันที!
ต้องรีบแจ้งตำรวจ!
ส่วนเฉินชางก็รีบโทรหาเหล่าหยางซึ่งเป็นคนขับรถพยาบาลประจำแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลอันดับสองทันที หากจะติดต่อรถฉุกเฉิน 120 ตอนนี้คงยุ่งยากเกินไป ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่ห่างจากโรงพยาบาลอันดับสองไม่ถึงสองกิโลเมตร เร็วกว่าและสะดวกกว่า ดังนั้นต่อสายเหล่าหยางโดยตรงย่อมดีกว่ามาก เหมาะเจาะพอดี! ไม่นานก็โทรติด
เฉินชางกล่าวเสียงดัง “คุณหยาง รีบมาที่ถนนตงเตี้ยวทีครับ ตรงฟุตปาธหน้าสี่แยกจัตุรัสสวีหยางครับ…ใช่ครับ มีโรงหนังอยู่โรงหนึ่ง คุณรีบมาเลยนะครับ มีคนถูกรถชนสองคน ตอนนี้เป็นตายไม่แน่ชัด คนขับชนแล้วหนี ครับๆ ผมจะรอนะครับ! ใช่ครับ ให้พยาบาลกับหมอเวรมาด้วยกันเลย!”
เหล่าหยางพูดน้อยมาก “จะไปถึงภายในสามนาที!”
พูดจาชัดเจนเด็ดขาดก็คือนิสัยของเหล่าหยาง และเป็นเอกลักษณ์ของเขาด้วย เมื่อได้ยินคำพูดประโยคนี้ เฉินชางก็เริ่