ที่หมอในแผนกต่างๆ ของโรงพยาบาลหลายแห่งจะได้ใช้ชีวิตอย่างผ่อนคลาย พวกเขาไม่ทราบเลยว่าเมื่อผ่านสุดสัปดาห์นี้ไปแล้วพวกตนจะต้องเผชิญหน้ากับอะไรใหม่ๆ บ้าง!
……
……
เมื่อสวีตงตงกลับมาถึงหอพักแล้วก็ตัดสินใจว่าจะศึกษาวิทยานิพนธ์ของเฉินชางให้ดีๆ เพื่อเป็นการเรียนรู้และสั่งสมประสบการณ์
เพื่อนร่วมห้องอีกสามคนกำลังคุยเล่นกันอยู่ เมื่อเห็นว่าสวีตงตงกลับมาแล้วก็ถามออกไปว่า “ตงตง ทำไมเพิ่งกลับมาล่ะ พวกเราว่าจะไปกินข้าวด้วยกันนะ”
สวีตงตงยิ้ม “ผมเพิ่งอ่านบทความของอาจารย์เฉินมาน่ะครับ”
ชายคนหนึ่งอดถามไม่ได้ว่า “อาจารย์เฉินหรือ อ้อ คุณหมายถึงเฉินชางเหรอครับ พวกเราอยู่ในห้องไม่ได้อยู่ข้างนอกสักหน่อย ไม่เห็นต้องเรียกอาจงอาจารย์อะไรเลย อีกอย่าง ดูแล้วคงอายุพอๆ กับเราละมั้ง!”
ชายอีกคนหนึ่งก็พยักหน้าเห็นด้วย “ใช่แล้ว อย่าประเมินเขาสูงไปหน่อยเลย เขาก็มีดีแค่ประสบการณ์ทางด้านคลินิกที่ค่อนข้างมาก แต่คุณเองก็มีประสบการณ์ทางด้านงานคลินิกมาสามปีเหมือนกันนี่ ต่างกันไม่มากหรอกครับ! แต่ว่าพื้นฐานกลับต่างกันมากอยู่ เพราะเขาจบแค่ปริญญาตรี ส่วนคุณจบปริญญาโท”
สวีตงตงได้ยินประโยคนี้ก็อดยิ้มไม่ได้ “ชั่วชีวิตนี้ผมคงไล่ตามความสำเร็จของอาจารย์เฉินไม่ทันหรอก!”
เมื่อเขากล่าวออกมาเช่นนี้ ทุกคนก็ชะงักไปทันที!
หมายความว่าอย่างไร
ชายคนหนึ่งพูดขึ้นว่า “ตงตง เคารพก็ส่วนเคารพ แต่อย่ากดตัวเองให้ต่ำสิครับ! ตอนเรียนปริญญาโทคุณก็ได้ตีพิม
