พ์วิทยานิพนธ์กับวารสารของมหาวิทยาลัยปักกิ่งถึงสองเล่มเลยนี่ครับ คนธรรมดาทำไม่ได้หรอก”
สวีตงตงส่ายหน้า “เมื่อกี้ผมเพิ่งรับพัสดุให้อาจารย์เฉิน พวกคุณรู้หรือเปล่าว่ามันคืออะไร”
ทุกคนส่ายหน้า สีหน้าสับสน “อะไรล่ะ”
สวีตงตงยิ้ม “เป็นวารสารฉบับหนึ่งครับ วารสารชื่อว่าการปลูกถ่ายตับ!”
รอยยิ้มของทุกคนเลือนหายไปโดยพลัน
สวีตงตงพูดต่อไป “ตอนแรกผมนึกว่าเป็นวารสารที่อาจารย์เฉินสั่งจองไว้ แต่สรุปว่าไม่ใช่ มันเป็นวิทยานิพนธ์ที่เขาได้ตีพิมพ์กับวารสารการปลูกถ่ายตับ ทางวารสารก็เลยส่งตัวอย่างกลับมาให้”
ประโยคนี้ทำให้อีกสามคนเบิกตากว้าง รู้สึกไม่อยากจะเชื่อ! ลมหายใจกระชั้นถี่!
เฉินชางเก่งขนาดนั้นเลยหรือ ได้ตีพิมพ์กับวารสารการปลูกถ่ายตับด้วยหรือ!
สวีตงตงยิ้ม “ผมไม่ได้กดตัวเองให้ต่ำลงนะครับ แค่คิดว่าควรเรียนรู้จากพวกเขาให้ดีๆ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีหมอในแผนกฉุกเฉินของพวกเราเป็นผู้มีส่วนร่วมด้วยนะครับ ก็คือฉินเยว่ที่คุณติดตามอยู่ แล้วก็อาจารย์เฉินปิ่งเซิงที่คุณติดตามอยู่ ผมว่าพวกเราอาจเรียนรู้อะไรได้มากเลยนะครับ!”
คำพูดของสวีตงตงทำให้ทุกคนพากันเงียบไป
……
……
คืนวันศุกร์ ฉินเยว่กลับมาบ้านด้วยท่าทางดีอกดีใจและตื่นเต้น มือทั้งสองซ่อนที่อยู่ด้านหลังถือตัวอย่างวิทยานิพนธ์ที่เฉินชางถ่ายเอกสารมาให้เอาไว้ เธอเดินยิ้มมาข้างกายผู้เป็นมารดา พูดอย่างเบิกบานใจว่า “แม่คะ ดูสิคะ นี่เป็นของขวัญที่เฉินชางให้หนูค่ะ!”
เหล่าฉินมอ
