งฉินเยว่ด้วยท่าทางสงสัย “อะไรล่ะ ทำท่าทางลับๆ ล่อๆ!”
ฉินเยว่ยิ้มบอก “ของดี!”
จี้หรูอวิ๋นยิ้ม เธอคิดว่าความรักทำให้โลกนี้กลายเป็นสีชมพู ไม่ว่าอีกฝ่ายให้อะไรมาก็คงดีใจทั้งนั้น อย่างไรก็ตามเมื่อเห็นว่าสิ่งที่ฉินเยว่ถืออยู่ในมือเป็นเพียงกระดาษสองสามแผ่นก็อดยิ้มไม่ได้ “จดหมายรักเหรอลูก”
ฉินเยว่ได้ยินคำว่าจดหมายรักก็ชะงักไปทันที ดวงตาทอประกายแวววาว!
เธอลดกระดาษในมือลงแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา พิมพ์ลงในบันทึกช่วยจำว่า ‘เฉินชางเขียนจดหมายรักให้เธอหนึ่งฉบับ!’
บันทึกช่วยจำพวกนี้ถือเป็นบันทึกประจำวันเล็กๆ ของฉินเยว่ เธอจะเขียนความต้องการเล็กๆ ของตัวเองลงไปในนั้น เช่นว่า ‘เฉินชางสารภาพรักกับตน’ หรือ ‘เฉินชางพาไปนั่งรถไฟเหาะ’ เป็นต้น…ส่วนใหญ่จะเป็นเป้าหมายเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งตอนนี้มีเพิ่มอีกหนึ่งอย่างแล้ว!
ฉินเสี้ยวหยวนแอบดึงกระดาษพวกนั้นมาแล้วพูดยิ้มๆ ว่า “ไหน ดูหน่อยซิว่าเนื้อหาน้ำเน่าขนาดไหน…”
ทว่าเพิ่งหยิบขึ้นมาดู สีหน้าก็ต้องเปลี่ยนไปโดยพลัน! เขารีบพลิกดูอีกสองหน้า จากนั้นก็ชะงักไป
ไอ้หนุ่มนั่น…ของขวัญชิ้นนี้ไม่เลวเลย!
ล้ำค่ายิ่งกว่าแหวนเพชรซะอีก!
วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีค่ามากกว่าแหวนเพชรสองกะรัตอีก!
อาจประเมินค่าไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
คำพูดนี้ไม่ถือว่าเกินจริงแม้แต่น้อย วิทยานิพนธ์ที่วารสารการปลูกถ่ายตับสั่งพิมพ์ให้โดยเฉพาะ ย่อมมีค่าสูงมาก! ยิ่งเนื้อหาสอดคล้องกับความเชี่ยวชาญเฉพาะทางของเสี่ยวฉินด้ว
