ิธีอื่น ได้แต่ทำตามแล้ว
อันที่จริงเล่อเล่อเป็นคนที่มีร่างกายสูงใหญ่ซึ่งหาได้ยากยิ่งในหมู่นางพยาบาลของแผนกฉุกเฉิน เธอสูงประมาณร้อยเจ็ดสิบ หนักประมาณเจ็ดสิบกิโลกรัม พอคลอดลูกแล้วน้ำหนักก็ทะลุร้อยห้าสิบไปแล้ว!
หากใช้คำพูดของเธอกล่าวก็คือ น้ำหนักนี้ของเธอ คือความเสียสละที่เธอมีให้กับความรักและอาชีพการงาน
งานในแผนกฉุกเฉินส่วนใหญ่เป็นงานที่ต้องใช้แรง เล่อเล่อเป็นตัวเลือกแรงงานที่ขาดไปไม่ได้ในหมู่นางพยาบาลจริงๆ
เมื่อเล่อเล่อกำจัดถุงน่องที่เป็นอุปสรรคออกไปอย่างคล่องแคล่วและว่องไวแล้ว การล้างแผลฆ่าเชื้อและพันแผลที่จะทำต่อไปก็ง่ายมาก! สิ่งเดียวที่ทำให้รู้สึกกระอักกระอ่วนก็คือ พี่สาวประทินโฉมงดงามคนนี้ดูจะอ่อนไหวต่อความเจ็บปวดมาก
ส่วนเสียงก็…อืม พอดังขึ้นแล้วก็ฟังดูแปลกๆ!
“ซี้ด…ฉันเจ็บ!”
“อาๆๆ …หมอคะ เบาหน่อยค่ะ!”
“โอย…เจ็บๆๆ!”
……
เสียงของเธอทำเอาเฉินชางและเล่อเล่อรู้สึกทรมานมาก! และเพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นเข้าใจผิด เฉินชางจึงรีบบอกให้เล่อเล่อเปิดประตูห้องตรวจเอาไว้ เขากลัวคนอื่นเข้าใจผิด!
ไม่ผิดจากที่คาดจริงๆ!
เล่อเล่อเพิ่งเปิดประตูก็พบว่าแพทย์ฝึกงานกลุ่มหนึ่งยืนรออยู่ตรงประตู กำลังมองไปด้านในด้วยใบหน้าสนุกสนาน! กระทั่งฉินเยว่และนางพยาบาลหลายคนก็ยืนอยู่ตรงประตูด้วย…
เมื่อเห็นประตูเปิดออก ทุกคนก็รีบสลายตัวทันที!
ในที่สุดฉินเยว่ก็ผ่อนคลายลงได้แล้ว แต่ยังส่งสายตาทิ้งเอาไว้ให้เฉินชาง นี่ทำให้เฉิ