ดขึ้นอย่างเร่งร้อนว่า “หัวหน้าเมิ่ง เตรียมห้องผ่าตัดเสร็จแล้วครับ พวกเรา…เตรียมผ่าตัดกันเถอะ”
เมิ่งซีพยักหน้าเล็กน้อย “อ้อ เสร็จแล้วเหรอคะ เร็วขนาดนี้เชียว”
เก่อฮว๋ายหัวเราะเสียงเย็น เร็วงั้นเหรอ เร็วที่ไหนกัน คุณคุยกับเฉินชางจนลืมเวลาน่ะสิ!
เก่อฮว๋ายพยักหน้า “ครับ เสร็จแล้ว ทางห้องผ่าตัดเพิ่งส่งข้อความมาบอกผม”
เมิ่งซีมองเฉินชางแล้วพูดว่า “ไปกันเถอะเสี่ยวเฉิน วันนี้มีผ่าตัดเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบบีบรัดพอดี”
เก่อฮว๋ายถือประวัติผู้ป่วยกำลังจะเดินตามไป แต่จู่ๆ เมิ่งซีก็ยิ้มออกมา “งั้น หมอเก่อ วันนี้คุณเลิกงานไปพักผ่อนให้เร็วหน่อยเถอะค่ะ ช่วงนี้คุณลำบากมากแล้ว เรื่องผ่าตัดก็ให้ฉันกับเฉินชางทำกันก็พอ!”
เก่อฮว๋ายได้ยินก็ตะลึงพรึงเพริดไปทันที!
หัวหน้าเมิ่งกำลังแสดงความใส่ใจต่อเขาเหรอ
รู้ว่าเขาลำบากด้วยหรือ
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็มองเมิ่งซีด้วยความซาบซึ้งใจ แววตาอ่อนโยน กล่าวด้วยน้ำเสียงสนิทสนม “หัวหน้าเมิ่ง ไม่เป็นไรครับ ผมไม่เหนื่อย!”
เมิ่งซีได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วโดยพลัน!
ทำไมเจ้านี่ไม่ให้ความร่วมมือเลย
อีกอย่าง…วันนี้เธอจะให้เฉินชางสอนผ่าตัด ไม่ใช่เธอสอนเฉินชาง ดังนั้นจึงไม่อยากให้พวกชอบวุ่นวายเห็น
คิดถึงตรงนี้เมิ่งซีก็ทอดถอนใจออกมา “อ้อ! ถ้างั้นคุณก็จัดระเบียบประวัติผู้ป่วยที่จะออกจากโรงพยาบาลวันนี้ไปนะคะ จริงสิ พรุ่งนี้มีผู้ป่วยที่จะออกจากโรงพยาบาลอีกสองคน คุณก็ไปดูเรื่องค่าใช้จ่ายแล
