ด เห็นว่ามีพัฒนาการไม่น้อย ช่วยสอนฉันหน่อยได้หรือเปล่าคะ”
เมื่อเธอพูดเช่นนี้ออกมา ไม่ใช่แค่เฉินชางที่ตะลึงพรึงเพริดไปแล้ว กระทั่งวิสัญญีแพทย์ที่อยู่ข้างๆ ก็ยังตกใจจนตัวแข็ง
นี่คือหัวหน้าเมิ่งที่หยิ่งยโสคนนั้นหรือ ถึงกับพูดเองว่าทำไม่เป็น ให้นักเรียนช่วยสอน…
เรื่องแบบนี้ พูดออกไปคงไม่มีใครเชื่อ
หรือ…เขาถูกยาของตัวเองรมจนเพ้อไปแล้ว
วิสัญญีแพทย์มองเข็มฉีดยาในมือ รู้สึกลังเลเล็กน้อย…
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป จากนั้นจึงรีบพูดว่า “เอ่อ อาจารย์เมิ่งเกรงใจไปแล้วครับ จะบอกว่าสอนได้ยังไง อันที่จริงคนที่ทำงานในวงการแพทย์อย่างพวกเราก็ควรแลกเปลี่ยนความรู้ซึ่งกันและกันอยู่แล้ว เป็นการร่วมมือกัน ช่วยกันพัฒนาฝีมือ!”
“อาจารย์เมิ่ง คุณเคยบอกผมเองนะครับ ไม่ว่าเมื่อไหร่จงอย่าอายที่จะถาม แบบนี้นักเรียนจะได้ประโยชน์มาก!”
เมิ่งซีได้ยินดังนั้นก็ตาค้างไปแล้ว!
เธอมองเฉินชาง จู่ๆ ก็รู้สึกว่าเจ้าเด็กนี่ไม่เลวเลย รู้จักพูด รู้ความ!
[ติ๊ง! ช่วยเมิ่งซีพัฒนาฝีมือการผ่าตัดเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบบีบรัดจนถึงระดับปรมาจารย์ เมื่อสำเร็จภารกิจจะได้รับรางวัลต่อไปนี้:
1. ค่าความรู้สึกดีของเมิ่งซี +20
2. สุ่มรับทักษะของเมิ่งซี 1 ทักษะ!]
เฉินชางได้รับการแจ้งเตือนจากระบบ ดวงตาพลันสว่างวาบ
ไม่เลวๆ
ไม่นานการผ่าตัดก็เริ่มต้น เฉินชางพูดว่า “อาจารย์เมิ่ง คุณมาทำเถอะครับ”
เมิ่งซีพยักหน้า รับมีดผ่าตัดมาแล้วเริ่มทำงานของตน
ทักษ
