บทที่ 410 ผมแม่งโคตร…เหนื่อย…
คำพูดนี้ของฉินเสียง ทำเอาครอบครัวฉินสับสนมึนงงไปหมดแล้ว
หมายความว่าอะไร
อะไรคือหมอศัลย์ฯ ล้านหยวน
ทั้งสามยิ่งฟังก็ยิ่งสับสน
ฉินเสี้ยวหยวนถึงกับพึมพำออกมาว่าฉินเสียงจำคนผิดหรือเปล่า
สุดท้ายก็อดพูดไม่ได้ว่า “หัวหน้าฉิน คุณกำลังบอกว่า…”
ฉินเสียงตบหน้าผากตัวเองแล้วมองไปที่เฉินชางครู่หนึ่ง จากนั้นจึงพูดอย่างเนิบนาบ “อ่า ผู้อำนวยการฉิน ดูท่าทางคุณคงจะไม่ทราบจริงๆ สินะครับ! ตอนนี้เฉินชางเป็นสมาชิกสมาคมศัลยแพทย์ความงามแห่งประเทศจีนแล้ว ท่านรองกงเป็นคนเชิญด้วยตัวเอง อีกอย่าง ตอนนี้ค่าตัวของเฉินชางคงสูงสุดในเมืองอันหยางแล้วละครับ จะผ่าตัดกับเขา อย่างน้อยก็ต้องใช้เงินสามแสน เมื่อวานเขาก็เพิ่งผ่านตัดเคสละหนึ่งล้านหยวนไปห้าเคส!
ตอนนี้เฉินชางเป็นศัลยแพทย์ความงามระดับล้านหยวนในเมืองอันหยางของพวกเราแล้วครับ จริงสิ เมื่อวานท่านรองกงอยากดูการผ่าตัดของเฉินชางจนต้องบินมาที่อันหยางด้วยตัวเองเลย แถมยังเชิญเฉินชางเข้าร่วมการวิจัยของเธอด้วย โดยให้เขาเข้าร่วมในฐานะที่ปรึกษาด้านเทคนิคและเป็นสมาชิกลำดับสาม การวิจัยนั้นมีมูลค่าสามสิบล้านหยวน เป็นหัวข้อวิจัยที่อยู่ภายใต้โครงการศัลยกรรมของรัฐบาล”
พูดถึงตรงนี้ ฉินเสียงก็ส่ายหน้า “ดังนั้นผมถึงได้บอกว่า คุณมีคนเก่งพร้อมใช้งานอยู่แล้วแต่ไม่ใช้ กลับจะมาหาผม นี่ไม่ใช่ว่า…เส้นผมบังภูเขาหรือครับ”
คำพูดนี้ทำเอาทั้งสามอึ้งและทึ่งมาก!
เหล่าฉิ
