บทที่ 396 วิธีการผ่าตัดไม่ใช่ประเด็น!
วันนี้เหล่าเฉินดีใจมาก ถึงกับพาเฉินชางไปกินอาหารกลางวันดีๆ เลยทีเดียว
จางจื้อซินก็อยากไป แต่ติดที่วันนี้ท้องไส้เขาไม่ค่อยดี เหล่าเฉินจึงโทรหาเพื่อนที่ทำงานอยู่ในแผนกระบบทางเดินอาหารและนัดตรวจให้เขา ตัดสินใจแล้วว่าจะให้เขากินยาสักหน่อย มิฉะนั้นวันนี้กินอะไรไปอย่าได้คิดถึงความหอมเลย!
ถึงขั้นอาจส่งผลต่อชื่อเสียงของร้านอาหารด้วยซ้ำ หรือไม่ก็ส่งผลกับความอยากอาหารของทุกคน!
ขณะที่จางจื้อซินอยู่ในอารมณ์หดหู่ เฉินเล็กเฉินใหญ่ก็เดินเคียงกันมาถึงร้านอาหารแห่งหนึ่งแล้ว
เดิมทียังอยากดื่มสุราสักสองจอก แต่ตอนบ่ายยังต้องทำงานอีก ตอนเย็นเฉินชางก็ต้องอยู่เวร จึงดื่มไม่ได้
อาหารมากมายหลากหลาย ทั้งสองนั่งลงพูดคุยแย้มยิ้มไปด้วยกัน
ทั้งสองไม่ได้นั่งกินข้าวคุยเล่นกันเช่นนี้มาระยะหนึ่งแล้ว ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่เฉินชางเดินตามก้นเหล่าเฉินไปทำงานทั้งวัน
“เสี่ยวเฉิน ครั้งนี้ต้องขอบคุณคุณจริงๆ” เหล่าเฉินยิ้ม “มา ผมขอใช้ชาแทนเหล้า ดื่มให้คุณหนึ่งจอก”
เฉินชางรีบยิ้มรับ “เกรงใจเกินไปแล้วครับ คุณสอนอะไรผมเยอะแยะผมยังไม่พูดอะไรเลย เรื่องแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้ล่ะครับ”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เฉินชางก็ยิ้มกระอักกระอ่วน “อีกอย่างคุณก็มีส่วนร่วมในงานวิทยานิพนธ์จริงๆ และข้อมูลผู้ป่วยทั้งหมดก็เป็นของคุณทั้งนั้น”
เมื่อกล่าวเช่นนี้ออกมา ทั้งสองก็มองตากันยิ้มๆ
เฉินปิ่งเซิงยิ้มแล้วดื่มชาเข้าไป
