อึกหนึ่ง สายตาจับจ้องเฉินชาง อดหัวเราะออกมาไม่ได้ “คุณเติบโตแล้วจริงๆ ตอนแรกผมยังรู้สึกไม่ชินเลยด้วยซ้ำ ชินแต่ตอนที่คุณเดินตามอยู่ข้างหลังผม แต่สองเดือนมานี้ อยู่ดีๆ คุณก็ไม่เดินตามผมแล้ว ไม่ชินเลยจริงๆ”
เฉินชางยิ้มบางแต่ไม่ได้พูดอะไร ก็เหมือนกับที่เหล่าเฉินพูด ตอนแรกเฉินชางก็ไม่ชินเช่นกัน แต่ช่วงนี้ยุ่งเกินไปจนไม่มีเวลาคิดอะไรให้มากความ เขาอยากหาเวลาว่างมานั่งรับประทานอาหารดื่มเหล้าและพูดคุยกับเฉินปิ่งเซิงมาตลอด แต่ก็ยุ่งเกินไปจนไม่มีโอกาส
เฉินปิ่งเซิงยิ้ม “ตอนนี้ก็นับว่าคุณเป็นพลังรุ่นใหม่ของแผนกฉุกเฉินแล้วนะครับ”
เฉินชางหัวเราะ จากนั้นจึงถือโอกาสประจบประแจง “เป็นเพราะคุณสอนมาดีไงล่ะครับ”
เหล่าเฉินส่ายหน้า “ตีเหล็กยังต้องดูวัตถุดิบ คุณเป็นคนมีพรสวรรค์และเรียนรู้เร็ว จะว่าไปผมก็รู้สึกเสียใจบ้างแล้วเหมือนกันที่ให้คุณอยู่แต่ในแผนกฉุกเฉิน คุณเป็นคนที่เกิดมาเพื่อเป็นศัลยแพทย์ ผมไม่เคยเห็นใครมีพรสวรรค์มากกว่าคุณเลย ผมควรให้คุณสัมผัสกับการผ่าตัดเร็วกว่านี้จริงๆ ไม่งั้นตอนนี้คุณอาจผ่าตัดคนเดียวได้แล้ว”
“แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น ตอนนี้การผ่าตัดของคุณก็เยี่ยมมาก ไม่ว่าจะผ่าตัดอะไรก็ทำได้เร็วจนเหมือนเข้าถึงแก่นแท้ได้เสมอ บอกตามตรง ผมเคยเห็นการผ่าตัดไส้ติ่งและการผ่าตัดถุงน้ำดีของคุณแล้ว ดีกว่าผมซะอีก”
เหล่าเฉินประเมินค่าเฉินชางไว้สูงมาก แต่ทันใดนั้นเอง อยู่ดีๆ เฉินปิ่งเซิงก็พลิกบทสนทนา จับจ้องไ
