้ว่าเจิ้งกั๋วถานมอบผลประโยชน์มหาศาลให้เขาแล้วจริงๆ
เมื่อคิดถึงท่าทางดีอกดีใจของฉินเยว่หลังเห็นห้อง เฉินชางก็เปี่ยมไปด้วยความสุข คิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างคุ้มค่าแล้ว!
เขาหยิบมือถือขึ้นมาส่งข้อความให้ฉินเยว่ว่า “บ่ายวันนี้ผมไปจัดการป้าใหญ่มาด้วยล่ะ!”
ฉินเยว่เพิ่งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เมื่อเห็นข้อความของเฉินชางก็ตกใจจนสะอึก!
เฉินชางคนนี้นี่…หน้าไม่อายเกินไปหรือเปล่า!
คุณป้าคนนั้นก็…น่ากลัวเกินไปหรือเปล่า!
แต่เมื่ออ่านให้ละเอียดอีกครั้งก็ติดได้เป็นคำพิมพ์ผิดจาก ‘จัดการเรื่องใหญ่’ เป็น ‘จัดการป้าใหญ่’ เธอหลุดขำออกมาทันที
พิมพ์ผิดได้ฮาเกินไปแล้ว
คิดถึงตรงนี้ ฉินเยว่ก็ตอบไปเงียบๆ ประโยคหนึ่ง “เลิกกันเถอะ! ฉันไม่อยากเป็นมือที่สาม”
จากนั้นก็เสริมไปอีกหนึ่งประโยค “คุณทำเรื่องผิดๆ ลับหลังฉันแบบนี้แล้วยังมีหน้ามาบอกฉันอีกเหรอคะ คุณอยากให้ฉันแสดงท่าทียังไงกันแน่”
เฉินชางชะงักไป สับสนขึ้นมาโดยพลัน!
รีแอคชั่นที่เฝ้ารออยู่ไหน
ความแปลกใจอยู่ที่ไหน
ทำไมต้องเลิกกันล่ะ
มือที่สามอะไรกัน!
เฉินชางกลับไปย้อนดูข้อความของตน ทันใดนั้นก็ตกใจจนตาค้าง!
หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก!
‘บ่ายวันนี้ผมไปจัดการป้าใหญ่มาด้วยล่ะ!’
พิมพ์ผิดแบบนี้จะน่ากลัวเกินไปแล้ว แต่ฉินเยว่ต้องเห็นแล้วแน่ๆ
คิดถึงตรงนี้เฉินชางก็ส่งอิโมติคอนเหงื่อตกไปพร้อมพิมพ์ว่า “พิมพ์ผิดครับ จะบอกว่าเรื่องใหญ่…”
ฉินเยว่ส่งรูปเด็กน้อยสวมหมวกเขียวไปให้ เฉินชางอดห
