บทที่ 382 เทพคนที่สองของแผนกศัลยกรรมหัวใจ
กินหม้อไฟกลางฤดูร้อน!
เฉินชางไม่รู้จริงๆ ว่าฉินเยว่มีความทรงจำอะไรเกี่ยวกับหม้อไฟกันแน่!
นั่งกินหม้อไฟเหงื่อแตกซิกก็ทำให้ได้รสชาติไปอีกแบบ
ทันใดนั้นเอง จู่ๆ เฉินชางก็เกิดความคิดบางอย่างขึ้นในใจ เขาคิดว่าควรแบ่งปันเรื่องเคสในวันนี้ให้อีกฝ่ายฟังเสียหน่อย ด้วยเหตุนี้จึงบรรยายขั้นตอนการผ่าตัดของผู้ป่วยคนนั้นให้ฉินเยว่ฟังอย่างละเอียดรอบหนึ่ง
ฉินเยว่ฟังอย่างกระตือรือร้น ท่าทางเบิกบานใจขั้นสุด ดูสนอกสนใจอย่างยิ่งยวด ทั้งยังคอยถามรายละเอียดการผ่าตัดเป็นระยะอีกด้วย
ชีวิตของคนเป็นหมอก็น่าเบื่อเช่นนี้เอง
สุดท้ายเฉินชางก็อดพูดไม่ได้ว่า “เฮ้อ ใครจะไปคิดว่าก้างปลาชิ้นเดียวจะทำให้เกิดผลแบบนี้ อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้เลยนะครับ!”
ฉินเยว่ฟังแล้วไม่รู้สึกอะไร แต่ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะไม่รู้สึกอะไรไปด้วย!
คู่รักที่นั่งอยู่ข้างๆ กำลังรับประทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย ฝ่ายชายเป็นชายหนุ่มรูปร่างอ้วนท้วม แต่ว่า…เมื่อได้ฟังที่เฉินชางเล่า เขาก็รู้สึกสนใจจนอยากฟังเพิ่มขึ้นอีกสักหลายคำ…เมื่อฟังจ บทั้งสองก็รู้สึกว่าอาหารมื้อนี้ไม่อร่อยแล้ว!
สุดท้ายก็ฝืนกินเข้าไปอีกเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นแล้วพากันเดินออกไป
ฉินเยว่ยิ้ม “ถ้าคุณยังเล่าอีก ฉันว่าเถ้าแก่คงออกมาไล่แล้วละ!”
เฉินชางหัวเราะตอบ หลังจากฉินเยว่จ่ายเงินเรียบร้อยแล้วทั้งสองก็ออกมาจากร้านหม้อไฟ
ชีวิตแบบเด็กเจ๊ก็ให้คว