เรียกได้ว่าเฉินชางสวมบทบาทผู้ช่วยอย่างสุดความสามารถจนยกระดับการผ่าตัดของหัวหน้าเถาจากระดับปรมาจารย์ไปเป็นระดับมหาปรมาจารย์ได้แล้ว!
นี่คือประโยชน์ของผู้ช่วย
ในตอนนี้ สายตาที่จางเหวินฟู่ใช้มองเฉินชางอัดแน่นไปด้วยความเร่าร้อน
รอให้ผ่าตัดเสร็จก่อนเถอะ กลับไปถึงบ้านก่อน เขาจะคุยกับเฉินชางสักหน่อย ศึกษาแลกเปลี่ยนความรู้ซึ่งกันและกัน
……
……
ไม่นานการผ่าตัดก็เสร็จสิ้น
เถามี่มองเฉินชางด้วยสายตาแปลกประหลาด เขารู้สึกเหมือนเฉินชางมีแนวคิดเกี่ยวกับการผ่าตัดเคสนี้อีกมากมายที่แตกต่างจากเขา
นี่ทำให้เถามี่รู้สึกคันยุบยิบที่หัวใจ
ในฐานะที่เป็นศัลยแพทย์คนหนึ่ง สิ่งที่เต็มใจทำที่สุดก็คือการพัฒนาความสามารถในการผ่าตัดของตนเองอย่างไม่หยุดหย่อน ค้นหาส่วนที่ตนขาดไป
แต่เถามี่พัฒนามาถึงระดับนี้แล้ว จะมีสักกี่คนกันเชียวที่จะหาข้อด้อยของเขาเจอ ถึงหมอเล็กหมอน้อยอย่างจางเหวินฟู่จะหาเจอก็คงไม่กล้าพูด!
แน่นอนว่าหากไม่มีความเข้าใจที่มากพอก็ย่อมหาไม่เจอ!
ในการผ่าตัด หากยืนตำแหน่งที่แตกต่างกันออกไป การมองเห็นและความเข้าใจของคุณก็จะแตกต่างกันมาก ถึงแม้เฉินชางจะไม่ได้พูดอะไรตั้งแต่ต้นจนจบ และไม่ได้แสดงอาการผิดปกติออกมาอย่างชัดเจน แต่เถามี่เป็นใครกัน เขาคือหัวหน้าแพทย์อายุห้าสิบกว่าปี พบเจอคนมามากยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด! มีความสามารถในการมองคนอยู่บ้าง เขาเห็นเฉินชางขมวดคิ้วคล้ายกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่หลายครั้ง สายตาเช่นนั้
