นเหมือนกับสายตาที่ตนใช้มองหมอน้อยเลย!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ในใจของเถามี่ก็รู้สึกคันจนทนไม่ไหว
ตกลงเขาทำไม่ดีตรงไหนกันแน่
ต้องทราบว่าหลายวันก่อนซย่าเกาเฟิงเพิ่งเชิญตนไปผ่าตัดโรคเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบบีบรัดที่โรงพยาบาลตงต้า ทั้งยังขอให้บรรยายเกี่ยวกับการผ่าตัดอีกด้วย
ตอนนี้หากอาศัยเพียงความสามารถของเขา การจะพิชิตใจคนส่วนใหญ่ไม่ใช่ปัญหาอะไรเลย! แต่หากจะพิชิตใจซย่าเกาเฟิงคงยังไม่พอ! ยังคงขาดอะไรบางอย่าง ซึ่งเฉินชางก็เป็นโอกาสในการค้นหาสิ่งที่ตนขาดไป
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เถามี่ก็อดรนทนไม่ไหว หันไปพูดว่า “เสี่ยวเฉิน อีกเดี๋ยวไปที่ห้องผมหน่อยนะครับ ผมมีเรื่องจะพูดกับคุณ!”
เฉินชางมีสีหน้ากระสับกระส่าย จากนั้นจึงพยักหน้าตอบรับไป
……
……
เมื่อเถามี่พูดจบก็มองไปที่เฉียนหลินและสหายตัวประกอบ A ยิ้มให้เล็กน้อยประดุจอาจารย์ผู้มีเมตตา
ตอนนี้เถามี่คิดว่าไม่ควรมองพวกเขาสองคนอยู่ในระดับเดียวกับเฉินชาง แต่ควรสอนนักเรียนตามความถนัด! เพราะใช่ว่าทุกคนจะเป็นเหมือนเฉินชางกันหมด
คิดถึงตรงนี้ เถามี่ก็มองทั้งสอง
“เสี่ยวเฉียน เสี่ยวหยาง วันนี้ทำได้ไม่เลวเลย กลับไปก็ไปอ่านหนังสือให้ดี เอาคลิปการผ่าตัดกลับไปด้วย เอาไปดูให้ละเอียด แล้วศึกษาให้ดีล่ะ คราวหน้าพวกคุณก็มาเป็นผู้ช่วยนะครับ!”
พูดจบเถามี่ก็ส่งสายตาเป็นกำลังใจไปให้ ตบไหล่เฉียนหลินและสหายตัวประกอบ A จากนั้นก็หมุนตัวเดินออกไป เหลือทิ้งไว้เพียงคนสองคนที่มีสีหน้าตะล
