นสองคนขึ้นอยู่กับความประทับใจจริงๆ นั่นแหละ เถามี่ชอบเฉินชางมาก ถึงอีกฝ่ายจะไม่ยอมเลือกตนเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา แต่เขาก็ไม่อยากทิ้งๆ ขว้างๆ คนหนุ่มแบบนี้
นี่เป็นเพราะเขาชื่นชมเฉินชางมากจริงๆ เถามี่คิดว่าเฉินชางเป็นผู้มีพรสวรรค์และมีอนาคต ดังนั้นถึงปากจะบ่นว่าเฉินชาง แต่เมื่อมีการผ่าตัดอะไรก็อยากให้เฉินชางมาเรียนรู้ให้มากหน่อย
เมื่อได้ยินคำตอบของเฉินชาง เถามี่ก็ยิ้มออกมาอย่างอดไม่อยู่ นับว่าเจ้าเด็กนี่ยังรู้ความ “อืม เวลาที่แน่นอน ผมจะแจ้งคุณพรุ่งนี้อีกทีนะครับ”
เมื่อวางโทรศัพท์ไปแล้ว เฉินชางก็นึกถึงใบหน้าเคร่งขรึมภายใต้กรอบแว่นของเถามี่ อดยิ้มออกมาไม่ได้
เฉินชางมีทักษะการผ่าตัดโรคเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบบีบรัดอยู่แล้ว เขาเปิดหนังสือทักษะขึ้นมาแล้วกดกระตุ้นใช้งาน จากนั้นก็เข้าสู่มิติฝึกฝน
ภาพอันคุ้นเคยปรากฏต่อสายตาเฉินชาง ยังคงเป็นแบบจำลองการเรียนการสอนเช่นเดิม
เขาเริ่มเรียนรู้งานที่เกี่ยวกับเยื่อหุ้มหัวใจ หัวใจ หลอดเลือด และกายวิภาคศาสตร์ของทรวงอกใหม่อีกครั้ง
ทุกครั้งที่เข้ามาฝึกฝนจะขาดขั้นตอนนี้ไปไม่ได้เลย สำหรับเฉินชาง นี่ไม่ใช่เรื่องแย่อะไร แต่ว่า…จุดอ่อนเดียวก็คือ ระยะนี้ตอนที่เฉินชางตรวจอาการให้คนอื่นมักจะคิดอยู่เสมอว่า ถ้าคนคนนี้มีปัญหาที่หัวใจ จะเริ่มผ่าจากตรงไหนดี
บทเรียนต่อจากนั้นก็คือตำแหน่งในการผ่าเปิด
ตำแหน่งการผ่าเปิดเยื่อหุ้มหัวใจจะแตกต่างกันออกไป ซึ่งจะให้ผลแตกต่างกันมา
