้าราชการตำแหน่งเล็กๆ ในหน่วยงานแห่งหนึ่ง ต้องปั้นหน้านิ่งทั้งวัน ไม่มีใครพูดดีๆ กับเขาสักคน พอกลับมาถึงบ้านภรรยาและลูกชายเห็นเขามีท่าทีเช่นนี้ก็ไม่กล้าเข้ามาพูดด้วย
ภรรยายิ่งแล้วใหญ่ อยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็กลัวเขาโกรธ หากโกรธขึ้นมาคงทะเลาะกันอย่างเลี่ยงไม่ได้ เป็นเช่นนี้ก็สะสมไปทีละน้อยจนสุดท้ายก็คิดว่าช่างมันเถอะ ทำให้การสื่อสารประจำวันระหว่างพวกเขาลดน้อยลงมาก
ลูกชายซื้อเรือนหอ พ่อแม่ต้องแบกรับค่าใช้จ่าย ไม่ทราบว่านี่กลายเป็นความคิดกระแสหลักของสังคมไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ถึงแม้เหล่าอู๋จะไม่พอใจแต่คิดดูแล้วก็ยังทนไม่ไหว ลูกผู้ชายอย่างเขา เหนื่อยก็เหนื่อยไปเถอะ
เช้าวันนี้ตอนเขาตื่นขึ้นมา อยู่ๆ ก็รู้สึกใจหวิวๆ จนทนไม่ไหว!
เขารู้สึกหน่วงๆ บริเวณหน้าอก เหมือนหายใจไม่ออกและเจ็บที่หน้าอกเล็กน้อย
พอลุกขึ้นนั่ง เขาก็รู้สึกหายใจสะดวกขึ้นบ้าง แต่พอนอนลงอีกครั้งก็ทรมานจนทนไม่ไหว ตอนแรกเขาคิดจะนอนอีกสักครู่ แต่พอรู้สึกเช่นนี้เลยต้องรีบลงจากเตียง
อาจเป็นเพราะช่วงนี้กดดันเกินไป เป็นเพราะสูบบุหรี่มากไปหรือเปล่า
ภรรยาเห็นท่าทีผิดปกติของอู๋อวี้ซู่ก็รีบถามว่า “เป็นอะไรคะ เหล่าอู๋ ไม่สบายหรือ”
อู๋อวี้ซู่ลูบหน้าอก ลังเลไปครู่หนึ่ง “รู้สึกหน่วงตรงหน้าอกน่ะ เกิดอะไรขึ้นผมก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน ผมหายใจลำบาก พอลุกขึ้นนั่งก็ดีขึ้น แต่พอนอนก็อึดอัดจนทนไม่ไหว!”
ภรรยาก็รู้สึกปวดใจเช่นกัน แต่เป็นเพราะนิสัยที่ติดต
