าก
“ฉันชอบคุณนะคะ! ฝันดีค่ะ…”
คำพูดนี้ดังข้างหูเฉินชาง ทำให้เขาตกตะลึงจนนิ่งไป รู้สึกสมองว่างเปล่า
เฉินชางตกใจและตกตะลึง แต่ที่มีมากกว่าคือความสุข
เขาสัมผัสได้ถึงความบางเบาที่ฉินเยว่ทิ้งไว้บนหน้าผากตน เป็นสัมผัสที่อบอุ่นและเปียกชื้น ทำให้เฉินชางสั่นสะท้านไปหลายนาที
ฉินเยว่วิ่งเข้าไปในตึกอย่างเร่งร้อนจนหายไปจากสายตา พริบตานั้นเฉินชางรู้สึกตื่นเต้นมาก
ความรู้สึกนี้ทำให้เขามีความสุขจริงๆ
เซอร์ไพรส์!
คาดหวัง!
เป็นความรู้สึกแปลกๆ
เมื่อได้เผชิญกับความสุขที่มาเยือนอย่างกะทันหันเช่นนี้ เฉินชางก็คิดจริงๆ ว่าตนเองกำลังตกหลุมรัก
หรือบางทีความรักก็สมควรเป็นเช่นนี้อยู่แล้ว
เขายื่นมือออกไปคิดจะลูบหน้าผากตนเองแต่ก็รู้สึกเสียดาย กลัวจะเป็นการลบสัมผัสของฉินเยว่ออกไปจนไม่เหลือ
ดีจริงๆ
นี่คือความรักหรือ
ฉินเยว่ก็รู้สึกเหมือนตนเองตกไปในชามน้ำผึ้ง
……
……
จี้หรูอวิ๋นมองลงไปข้างล่าง เธอเห็นฉินเยว่วิ่งเข้าใส่อ้อมกอดเฉินชางแล้วจุมพิตลงบนหน้าผากของอีกฝ่าย ทันใดนั้นเธอก็ตื่นเต้นจนแทบทนไม่ไหว! ถึงกับใช้มือทั้งสองดึงเสื้อฉินเสี้ยวหยวน ตื่นเต้นจนทนไม่ไหวแล้ว!
“จูบเขาแล้ว!”
“จูบแล้ว!”
“จูบแล้ว…จูบแล้ว! ฮ่าๆ…จูบแล้ว!”
จี้หรูอวิ๋นปลื้มปริ่มราวกับได้ดูซีรีส์ของไอดอลที่ตนชื่นชอบ เมื่อเห็นลูกสาว เธอก็รู้สึกเหมือนได้ย้อนกลับไปในช่วงวัยรุ่น
นี่คงเป็นจูบแรกของลูกสาวสินะ
คิดถึงตรงนี้ จี้หรูอวิ๋นก็เบิกบานใจขึ้นมาทันที เธอร
