น เฉินชางกัดฟัน มองฉินเยว่ด้วยสายตาลึกซึ้ง เขาต้องการจุมพิต…
ฉินเยว่ตื่นเต้นแทบตายแล้ว เธอตื่นเต้นมากจริงๆ!
นี่เป็นจูบแรกของเธอ
เธอเคยคิดมาหลายครั้งแล้วว่าจูบแรกของเธอจะเกิดในสถานการณ์เช่นไร จะเกิดกับคนแบบไหน ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับเฉินชาง เธอกลับรู้สึกว่าเป็นแบบนี้ก็ไม่เลวเลย
เธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเฉินชางที่เริ่มขยับเข้ามาใกล้ ยามที่ลมหายใจของเขากระทบลงบนหน้า ทำให้เธอรู้สึกร้อนรุ่ม
ชั่วขณะนั้นฉินเยว่รู้สึกกังวล เคร่งเครียด ไม่สบายใจ และคาดหวัง!
เธอหลับตาลง รอคอยสิ่งที่จะมาถึงในอีกไม่นาน!
ความจริงเธอรอมาหลายปีแล้ว รอตั้งแต่อายุสิบเจ็ดที่ยังไม่รู้จักความรัก เป็นวัยที่เริ่มดูหนังโรแมนติก เมื่อเวลาผ่านไป คนรอบตัวก็พากันแต่งงานไปทีละคนสองคน บางคนก็หย่าร้าง
ชั่วขณะนี้ เธอรู้สึกราวกับเวลาหยุดเดิน
เธอเกือบจะได้รับสัมผัสอันอ่อนโยนของเฉินชางอยู่แล้วเชียว
แต่ในตอนนี้เอง! เสียงโทรศัพท์ก็ดังเสียดหู!
ฉินเยว่และเฉินชางชะงักไปทันที!
โทรศัพท์ของทั้งคู่ดังขึ้นพร้อมกัน
ทั้งสองสีหน้าเปลี่ยนไปโดยพลัน
แผนกฉุกเฉินหรือ
นี่มันจะไร้เหตุผลไปหรือเปล่า ทำไมถึงดังพร้อมกันได้ล่ะ
ต่อจากนั้นน่ะหรือ ก็กระอักกระอ่วนสิ!
รับโทรศัพท์เถอะ!
เฉินชางหยิบโทรศัพท์ออกมาคุยเสียงเบา
เพิ่งกดรับก็ได้ยินเสียงพยาบาลเวรดังขึ้นว่า “หมอเฉินคะ ตอนนี้แผนกฉุกเฉินมีผู้ป่วยคนหนึ่ง หมอหวังวินิจฉัยไม่ได้…ตอนนี้คุณสะดวกมาหรือเปล่าคะ”
เฉินชา
